— 127 — 
afgemaakt en twee in het leven gelaten, doch hun de ooren afgesneden, een 
kruis uit hun hoofdhaar geschoren (!) en aldus teruggebracht naar de hoofd- 
plaats. 
Daar aangekomen, werden ze, met een brief om hun nek gebonden, weg- 
gejaagd met last om naar Demak terugtekeeren en met de boodschap: zegt aan 
je heer, dat ik hem niet ondergeschikt wensch te zijn; dat ik bovendien niets 
met den Islam wensch te maken te hebben, doch tot mijn voormalig geloof 
terugkeer. 
De twee kaoem’s vertrokken met spoed en reisden nacht en dag door. 
Toen ze te Demak aankwamen, was er juist zitting van den rijksraad. 
Toegelaten in de tegenwoordigheid van den Vorst, schrikte de Sultan op 
het zien van de beide kaoem’s, .... zonder ooren en een brief om den nek 
De kaoem’s deden verslag van hunne zending en vertelden al, wat hun 
wedervaren was, van het begin tot het einde, — precies, zooals zich alles had 
toegedragen. 
De brief werd aangeboden, in ontvangst genomen en met aandacht gelezen. 
Toen de Sultan den inhoud overwogen had, was hij uitermate boos ; en, zich 
tot den patih wendende, zeî hij: Patih, maak u met spoed reisvaardig en ruk 
op tegen het rijk Pasir; stel u aan het hoofd van eene flinke troepenmassa, 
zoowel van de montjanagara, als van de pasisir. 
De patih uitte zijn sandika, bracht een groot leger in gereedheid, alle 
pradjoerit's van Demak en vele manschappen uit de vlakte en van het gebergte. 
De patih rukte uit en nam zijn weg langs het noorderstrand tot aan Brebes 
en van daar naar Moentjang; en met dat hij te Brebes was aangekomen, zond 
de Adipati van die plaats met spoed een bode af naar Pasir met een brief, 
waarvan de inhoud luidde: Dipati Pasir, houd uw kruid en lood gereed; laat 
uwe grachten diepen; versterk uwe koeta en laat uwe bolwerken optrekken. 
De bode maakte spoed, kwam te Pasir-loehoer aan, doeh vond de Adipati 
niet thuis. f 
Deze was juist voor zijn plezier met de poenggawa’s en mantri’s naar 
Daha, naar eene bedaja-partij en een laran-laran (waarbij de meisjes in reien 
tegenover elkander dansen) ter afdoening eener gelofte. 
Deze gelofte bestond daarin, dat hij, wanneer zijn vader kwam te overlijden, 
een partij zou geven bedajan en laran-laran. 
Aangezien de bode van Brebes den Adipati niet aantrof, bood hij den patih, 
Arja Wirakantjana, den brief aan, doch deze verlangde, dat de brief verder gebracht 
en den Dipati achterop gebracht te Daha zoude worden. 

(1) Aldus herstel ik het onverstaanbare tjinoekoer mripat in het H. S, 

