XXVI. 
PANGKOER. 
_ Zonder verwijl rukten de boepati's van Demak en die van de pasisir en de 
pontjanagara aan het hoofd hunner troepen voorwaarts en sloten de poeri aan 
le noord-, west- en oostzijde geheel en al in en lieten alleen de zuidzijde onbezet. 
Toen Dipati Tolé zag, dat de troepen van Demak zijn paleis aan drie 
ijden insloten, zette hij zijne soldaten en tachtig paleis-wachters tot den strijd aan. 
Toen ze slaags raakten, bevonden ze zich, als een bal opeengepakt, in eene 












De troepen van Demak aan het noorden, westen en oosten wisten van 
wijken; de troepen van Pasir, pradjoerit's en kadjineman’s, waren weldra 
vijanden overstelpt en velen sneuvelden. 
De hoofdman der pradjoerit's, Tjarangandoel, viel met zijne krijgsmakkers 
woed aan en gooide alles overhoop en door elkander; de hoofdman der pa- 
achters, genaamd Ki Sombra, met zijne manschappen, die alle geharnast 
ren, en Ki Binatangkarja deden eveneens bloeddronken een aanval als van 
anzinnigen; doch het aantal der vijanden was te groot en zoo werden ze tot 
dijk van lijken omgezet, gestuit als ze werden in hun aanval door de vijan- 
jke lansen. 
Vele Pasireezen sneuvelden: van de pradjoerit's bleef geen enkele over. 
Ook Ki Tjarangandoel sneuvelde met hen. 
De tachtig paleiswachters wreekten zich danig, doch werden alle met 
pun hoofdman, Binatangkarja, vernietigd in het midden van het krijgsgewoel. 
Ki Sombra nam daarop de vlucht en gaf zijn Goesti kennis, dat alle pra- 
joerit's en kadjineman’s met de beide aanvoerders Tjarangandoel en Binatang 
vallen waren in het gevecht. 
Ki Dipati Tolé baande zich een weg en trok met gemalin, kinderen en 
gevolg door de zuiderpoort naar buiten. 
Ze gingen langs den oever van de Logawa, tot ze uitkwamen beneden 
randoelèkor. 
__ Men verhaalt, dat Ki Patih van Demak, die zoo even overwinnaar was 
gebleven in den strijd, aldus sprak tot Raden Wirakantjana: mijn zoon, zet hem 
hals over kop achterna en, als ge hem onderweg tegenkomt, arresteer hem 
an en breng hem hier vóór mij. 
