— 149 — 
Verder oostelijk op, tot de grenslijn uitliep op de kali Panasalan. 
De kali Panasalan werd overgetrokken en men mareheerde naar het zuiden 
tot aan de Aloer. 
De Aloer is de zijtak van de kali Kenas. 
Daarop volgden ze de kali Kenas stroomafwaarts tot men uitkwam ten 
oosten van de kali Kréjo. 
De kali Krêjo volgde men niet, maar men ging langzaam voort, tot men 
uitkwam aan den zijtak van de kali Kréjo. 
Vervolgens trok men verder tot Songgom-dampit; daar langs westelijk op, 
tot men weêr uitkwam op den grooten weg en zoo verder tot aan de kali 
Pantjoer. 

Toen die grens. was vastgelegd en daarmeê@ de duur verzekerd was van 
de sporen, die van voorheen waren overgebleven, ging de commissie voor de 
grens-opname uiteen en keerde ieder naar zijn woonplaats terug. 
De beide gandek’s keerden terug naar Mataram. 
Zonder te spreken over hunne reis, zij gemeld, dat ze te Mataram aan- 
kwamen. 
Daarover nu gezwegen en teruggekeerd tot Pangeran Pelangon. 
Deze had zeven kinderen, onder welke één zoon en zes meisjes, die jonger 
waren. 
| De zoon was Pangeran Langkap en de dochters, één voor één vermeld, 
waren de volgende: de oudste Njai Déwi Karangsari; dan volgde Njai Wandan- 
koening; dan Njai Wandantepas; vervolgens Njai Wandansari, dan Nji Sekar- 
_woelan en Njai Sekarsoeli. 
| Van Karangsari wordt verhaald, dat ze twee malen getrouwd was; dat ze 
uit haar eerste huwelijk een zoon had, Windoehadji; dat ze uit haar tweede 
huwelijk met een wetgeleerde van Padjang, genaamd Kjaï Mertawetjana, twee 
huwelijks-panden had, beide zoons, van welke de oudste Prajawangsa en de jongste 
Ki Mertanaja heette. 
| Mertanaja had een zoon, genaamd Kjai Talaboedin. 
Kjai Talaboedin had een dochter, Njai Noerrahman. 
Kjai Noerrahman kreeg een zoon, Kjai Noerrakim. 
Kjai Noerrakim kreeg een zoon, die den naam overnam van zijn grootva- 
der en dus Kjai Noerrahman heette, en twee dochters, van welke de eene Njai 
Koernapi en de andere Njai Sampiah heette. 


