— 151 — 
tevens beheerder werd van Kjaï Wangsatjitra, met Tamansari als zijn vrucht- 
gebruik. 
Verder wordt verhaald, dat genoemde Ngabeï Djanah bij zijn overlijden 
werd vervangen door zijn zoon Kjaï Ngabeï Natanagars en ook als nak had zijn 
oom, Kjaï Demang Najapatra. 
Van dien Kjai Demang Najapatra wordt verhaald, dat hij twee zoons had: 
de oudste, die zijn vader in zijn naam opvolgde, Demang Najapatra, en zijn jongere 
broeder, genaamd Kentol Soetanaja. 
Bij het overlijden van vader Ki Najapatra werd hij, als patih van Pasir 
opgevolgd door zijn oudsten zoon, met behoud van den naam Demang Najapatra. 
Kjai Natanagara werd bij zijn overlijden opgevolgd door zijn zoon Najadita 
en werd later bekend onder den naam van Ki Ngabeï Kidoel. 
Kjaï Kidoel had eene dochter, genaamd Njai Kertabangsa ; 
Njai Kertabangsa kreeg een zoon, Ki Demang Najabangsa; 
Najabangsa kreeg een zoon, Demang Bangsawidjaja; 
Ki Bangsawidjaja kreeg een zoon, die den naam voortzette van zijn groot- 
vader en aldus Ki Demang Najabangsa heette. 
Laten we hierover nu zwijgen en in het verhaal terugkeeren tot Kjai Kidoel. 
Tijdens Kjai Kidoel Ngabeï werd en zijn oom Ki Demang Najapatra patih, 
gevoelde de jongere broeder, over wien we vroeger reeds spraken, Kjaï Kéntol 
Soetanaja, zich gegriefd en vertrok naar Batavia, alwaar hij eene ontmoeting had 
wet zijn aangehuwden zwager, genaamd Kjai Wirakrëti. 
Beiden gingen in dienst bij Mas Rongga Semawis, toen deze werd afge- 
vaardigd door Pangeran Adipati Poeger — en alle onderhandelingen met den Heer 
Gouverneur voor zijne rekening nam, welke dan ook dankbaar werden aangenomen. 
Spoedig keerde Mas Rongga naar Samarang terug en deelde Pangeran 
Adipati Poeger mede, dat hij in zijne onderhandelingen geslaagd was. 
Kort daarop werd Pangeran Adipati Poeger verheven tot Vorst te Sama- 
rang en als zoodanig gehuldigd door de Dipati’s met den titel van Soenan Mang- 
koeboewana Senapati ngalaga Ngabdoerrahman Saïdin Panatagama. 
De genoemde Soetanaja en Wirakrëti traden bij den Vorst als magang in 
dienst en werden als zoodanig door den Vorst aangenomen. 
Nadat de Vorst naar Kartasoera was teruggekeerd, de kraton betrokken 
had en het land reeds tot rust gekomen was, werden Wirakërti en Soetanaja 
begiftigd met landbezit en ambteliĳken rang: Ki Wirakréti werd genoemd Ki 
Toemenggoeng Wirabangsa en kreeg te beheeren 500 karja’s, gelegen in de helft 
van Banjoemas, die gelegen was aan de noordzijde van de rivier met Blater kali 
manah als hoofdplaats. 
Slechts drie jaren lang behield hĳ dat en toen werden de deelen van 
Banjoemas weêr vereenigd tot één door Joedanagara. 
