HET JAVAANSCH VAN MALANG-PASOEROEHAN. 
INLEIDING. 
Gedurende de laatste jaren van mijn verblijf in de residentie Pasoeroehan 
verzamelde ik de hieronder afgedrukte collectie dáár gebezigde termen, welke 
van den Sâlâ-norm afwijken. 
Om redenen van technischen aard worden de Javaansche woorden met 
Latijnsche letter in plaats van het eigene letterschrift weergegeven. Aan den 
eenen kant is dit jammer, daar de Javaan een fraai en duidelijk letterschrift 
bezit, aan de andere zijde zijn vooral geringe dialectische verschillen in ons schrift 
handiger door ’n enkel diakritisch teeken weer te geven. 
Door het bezigen van ’tEuropeesch schriftstelsel wordt de woordenlijst 
bovendien toegankelijker voor den breeden zoom van Javaansch-sprekende Europeanen 
in Oost-Java, welke uit geringe bekendheid met en ’t daardoor niet op prijs 
stellen van de Javaansche literatuur, zich niet tot het aanleeren van de toch zeer 
eenvoudige tjarakan genoopt gevoelden. 
Intusschen heb ik gemeend bij de rangschikking der woorden de volgorde 
van de tjarakan te mogen behouden, wat met het oog op de tandletters den t 
en de tongletters d en t wenschelijk is en uit een lexicografisch oogpunt de 
voorkeur verdient, daar het de vergelijking met andere werken van denzelfden 
aard vergemakkelijkt. Trouwens zoodoende volg ik het voorbeeld o.a. door 
Kiliaan in zijne woordenlijst achter deel I der Madoereensche Spraakkunst en 
door Dr. Brandes in diens Pararaton gegeven. 
De volgorde is dus: hä, nà, tjâ, râ, kâ; dà, tà, sà, wà, lâ; pà, 
dà, djà, jä, njâ; mâ, gà, bä, tà, ngà; waarbij alleen de medeklinkers in 
aanmerking genomen worden, en de klinkers eerst bij woorden met dezelfde mede- 
klinkers, en dan in de orde a, e‚, i, o, oe, é, medetellen. 
De pépët, waarvoor in onze taal, jammer genoeg, geen afzonderlijk teeken 
bestaat is door é weergegeven. 
Ten slotte dient nog aangestipt te worden, dat de stomme h aan 't begin 
der woorden is weggelaten, doch in 't midden der woorden, als klinker-overdrager 
behouden is gebleven, ook dáár waar ze niet uit wignjan ontstond. Abé klinkt 
dus aë (bijna — aai). 
De uitgesproken h is door h voorgesteld, terwijl de ingeslikte k door q is 
weergegeven. 
Verh. B. G., LI, 3e stuk. 18 
