Eldee 
De gewild-trage uitspraak die een zachte lip of tandletter doet hooren op 
het eind van een woord komt ook in het Oost-Javaansch in 't geheel niet voor, 
in dit opzicht komt het dus evenals het Sâlâ-Javaansch overeen met het 0 
waar men ook geen zachte eind-medeklinkers (media) heeft. 
Een scherp gehoor moge eenig verschil wanen te ontdekken in sëbab 
en sëbap, eene uitspraak als in ’t Soendaneesch sëbab of in ’t Engelsche 
cab zal hij niet aantreffen. 
Voorts hellen i, -ih en -iq soms over naar é. 
De i wordt in dipoen en ipoen sne als é uitgesproken : b. v. sam- 
poen dépoen bëtà. 
De eind-ih en -iq klinken vulgair nagenoeg als eeu korte doch villaaen 
é, doch hernemen hun klank in de afleidingen. Këédiq, pitiq, disiq, adig, 
inggih, masih, klinken dus kedé®, pité”, disés, adé*, inggé’, masé*. 
Ten slotte dient aangestipt, dat in vele woorden waar het Sâlâ’sche spraak- 
gebruik de anuswara inlascht, deze in ’t Oost-Javaansch niet vernomen wordt, 
dus sàkà, saking, roemäsà, asring, masoqg en nimmer sängkâ, 
sangking, roemängsà, angsring. 
In den volksmond bliĳtt voorts de ä-klank ook voor een suffix weleens behou- 
den. Zoo bijv. käntjäkoe, tänggämoe, i. pl. van kantjakoe en tan 
III. Grammatische verschillen. 
In de eerste plaats verdient hier vermelding de vorming van den bit dealer 
in Ngoko door -nà in plaats van -aké. 
In sommige grammatica's wordt opgegeven dat in het Oost-Javaansch 
akën in het Ngoko, aké in het Krâmá gebezigd zou worden. 
Voor het Javaansch ten Oosten van de Ardjoenà is dit bepaald oi 
Naast nà als Ngokoo vorm wordt -aké wel eens als ’n soort Madijà Ge 
doch geldt akën als Kräâmà. 
B. v. Boekoené wis kó-lebognä, tah doeroeng? Rook oe 
Empoen rikâà lébëtaké, nâpâ dèrèng? Séràtipoen poenàpâ sam- 
poen sampéjan löbötakëén, poenäpäà tasih dèrêng? 
Vervolgens dienen we te bespreken de verwisseling van taalsoort welke 
vele woorden ondergaan. Dat kan geen verwondering wekken, als men nagaat 
dat het ontstaan der verschillen in taalsoort van betrekkelijk jongen datum is B 
Klâpâä als Ngoko, kötjambil als Krâmà te vinden is niet vreemd, daar dit 
ook in enkele Pasisir-dialecten het geval is. 
De portée van ’t Krâmâ-inggil wordt door de bevolking in Oost-Java niet 
juist gevoeld, daar men er om bizonder beleefd te zijn ook over zich zelven spre- 
kende Krâmâ-inggil termen zal bezigen. Zoo zegt de dèsa-man: kagoengan 
dälem, waar hij „gadahan kaoelâ” niet beleefd genoeg acht, en vraagt hij 
met ’n onderdanigen blik: „abdi badédahar roemoehoen”, waar hij zeer 
goed zegt „koelâ badé néda roemijin’”. Een woord als siram kan men 

