staan, zooals met òri bijna steeds gebeurt; 
motong bajaran — korten op de 
betaling; motong ramboet—=’t haar 
knippen; prijajíi potongan —= ’n 
prijaji zonder gëloeng, met kort 
geknipt haar, in den hoofddoek wordt 
dan wel ’n saamgebalde zakdoek als 
surrogaat gebezigd. Ngétogq wordt ge- 
zegd van pring, gëdang, wringin 
enz.; nèbang voor rietsnijden en wilde 
pisang; njémbéleh voor babi, 
wèdoes, sapi, pitiq, bèbêg, banjag; 
motjog voor djagoeng (Krâmá gan- 
doem); ani-ani of ’ndérëp voor 
pari. 
308. pis L. Bij ’t geliĳk-op trekken 
aan een touw zingt men: Koentoel 
pis, koentoel baris. 
II. ’t kruidjeroer-mij niet (dat hier 
tamelijk zeldzaam is en niet als b. v. 
in de Preanger de grasperken met z’n 
scherpe doorntjes onveilig maakt) heet 
pis koetjing. Onder ’t uitspreken van 
't woord pis klapt men met den vinger 
tegen de blaadjes, die zich dan sluiten. 
Ook te Soerakarta schijnt sub II voor 
te komen, doch Wdb. geeft het niet op. 
309. pëésijar == dolan-dolan, 
wandelen, flaneeren. Waarschijnlijk komt 
het ook te S. k. voor, doch dan bëésijar. 
310. pélat, ’n iĳjzeren plaat (plaat- 
ijzer). 
311. pèêlas == pês, vleesch koe- 
koesëénin’n pisangblad. Vgl. de Nooy. 
312. pëloes, ’n soort wéloet, doch 
grooter en om zijn bijten gevreesd. 
313. pèpèt, de rug van een visch. 
Vgl. Wdb. kèpèt. 
314. pagëér tèmboq of pagër 
bätà, muur. Vgl. Dial. Dj. 478. 
24 
315. pati, mati=dawët, bereiden. 
Vgl. de Nooy. 
316. pétal, van een haak, die los- 
schiet —oewal. Ook b.v. van asoe 
gantjèt: wis pétal. 
311. dinés—=bénër. B. v. Olèh- 
moe njamboet gawé, sing dinés. 
Vgl. Dial. Djap. 
318. dòkar of dòkar pir, ’n rij- 
tuigje, ’n deeleman,’n sádó (dos-à-dos). 
De lage rĳĳtuigjes, waarvan de bodem 
lager is dan de as, en die daarom op 
steile hellingen wel bij voorkeur gebezigd 
worden, heeten krètêg. 
319. dis, amèq dis=amèêg por- 
sékot sardadoe, dienst nemen. 
320. doewòqg=tjirag, ’n spel met 
kémiri-noten. Dial. Dj. 819. 
321. dipan=—=résban, divan. 
322. doedah, pisang uitdengrond 
halen, waar men ze heeft laten rijpen. 
Waarschijnlijk ook te S. k. in die be- 
teekenis, zie Wdb. 
323. dadoeg, droog rietblad. Het 
wordt tot brandstof op de fabriek gebe- 
zigd en uitgezochte bladeren worden door 
de bevolking tot wëlit verwerkt. 
324, dòdjlòg, de springende gang 
welke de slecht gedresseerde Javaansche 
paardjes voor karretjes dikwijls aannemen, 
vooral als het bergop gaat. Wellicht 
eene samenstelling van dó en djlóg. 
325, démpël, léngà démpêël= 
lëngà djarag. Onder den naam van 
lëngà démpëél verkoopt men op de 
pasars een zuivere soort olie, welke op 
welriekende bloemen gegoten wordt, voor 
ze in de gëloeng gedaan worden. 
