
Kk 11 * 
Brandes (J.), Iets over een ouderen Dipanöégara in verband met een proto- 
type van de voorspellingen van Jayabaya. Tijdschr. Ind. T.L. en Vk., XXXII, 368. 
Meinsma (J. J.), Het fort te Kartasoera in 1741. Bijdr. Tr. L. en Vk, 
_ v. Ned. Ind. Nieuwe reeks, VI, 367. 
Meinsma (J. J.), Geschiedenis van Kartasoera volgens de Babad in proza- 
‚ bewerking, door den Heer C. F, Winter Sr. Bijdr. T. L. en Vk. v. N. Ind, 4e 
volgr., IV, 565. 
Brandes (J.), Yogyakarta. Tijdschr. Ind. T. L. en Vb, XXXVII, 415. 
De uitgave die voor het maken van het register gebruikt werd, is die van 
1874. In den lateren herdruk is de tekst over de bladzijden verloopen. Daarop 
dient gelet te worden. De cijfers in het register gelden slechts voor den eersten druk. 
De namen zijn gerangschikt volgens het Javaansche alphabet, en getrans- 
eribeerd op een wijze, die wel geen toelichting meer vereischen zal (c‚j en î voor 
de rij der palatalen; !, d en » voor die der lingualen; en y voor j, om deze 
van j=—=dj te onderscheiden). 
Van hoofd- of groote letters in den Javaanschen trant was daarbij natuur- 
lijk in het geheel geen sprake. Ten opzichte van het toepassen er van volgens 
_ een Europeesche methode, dient opgemerkt dat daarbij de eenvormigheid niet 
altijd is gehandhaafd, Waar dit uit voortsproot is duidelijk. Omschrijvingen en 
titels, die als zoodanig geen hoofdletter verdienen, treden herhaaldelijk op in de 
plaats van een eigennaam, ja worden herhaaldelijk als eigennaam gebruikt, en 
zouden in het laatste geval haar juist moeten hebben. Het is niet altijd mogelijk 
een juiste grens te trekken, en dit substitueeren zou men het haast kunnen noemen, 
heeft even goed plaats bij personen van zeer lagen rang als bij hooger of hoog- 
staanden. Plaatsnamen op hun beurt zijn herhaaldelijk afgeleid bijv. van rivier- 
namen, ook dezen wel eens van plaatsnamen, men zou haast gedwongen zijn om 
alle geographische termen met een hoofdletter te gaan schrijven. Evenmin als 
dit wenschelijk is bij titels, wanneer er niets dan een rangbenaming is bedoeld, 
evenmin gaat dat aan bij die aardrijkskundige uitdrukkingen, waarvan de mees- 
ten, zoo goed als die titels, door de Javanen nog verstaan en als gewone woorden 
gebruikt worden, zoodat zij ook in die samengestelde namen hun nog duidelijk zijn» 
en zij ze als zoodanig ook nog voelen, vaak ook door andere woorden van gelijke 
beteekenis vervangen, vertalen zou men kunnen zeggen. 
Dit laatste speelt bijv. de Javanen een zeer groote rol. Op het stuk van 
synonymiek, die bij hen zeer sterk ontwikkeld is, zijn zij ware virtuoozen, en 
mettertijd zal men dan ook zien tot welke belangrijke ontdekkingen men komt, 
vooral wat de namen van de oudere perioden hunner geschiedenis betreft, als men 
__daarop behoorlijk is gaan letten. 
Anderdeels heeft die synonymiek op den duur aanleiding gegeven tot 
differentiatie. Zooveel mogelijk is bij het samenstellen van dit register op beiden 
