
























het werkelijk over rangen en de daaraan verbondene verplicht 
a van dat gedicht luidt namelijk: 
(ORNE celra he Le en He pn 
astam sang ksatriya A idd karuhun sakweh deon 
dóning ahöm ri tan lamlamani sabala sang erî nâtha ring ulah, 
kapwânüt tájaring râja kapakapa sang angkén cetra winaca, 
haywângambah ri tan lakwanika manbkèteng wastrâdyarana, 
dewaswâdinya tâlan purugén ika maran swastâng purasabhá. 
Met de maand Cetra begon het jaar. Op den eerste van die a 
plichten en rechten goed zou kennen, en daar niet buiten ea zou. 
leveren de nieuwe Raja Kapakapa ons ook. 3 
Tot voldoende duidelijkheid worden daarom verder achter 
op het genoemde gedeelte van de Pustaka Raja Puwara, ook nog de F 
kapa, in Asmarandana en in Dandanggula, en de Strat Wadu aji 
Genoemde tekst in Dandanggula wordt steeds gevonden achter di 
randana, maar zou ouder kunnen zijn dan deze. Over het algemeen 
de aandacht, dat voor de oudere nieuw-Javaansche stukken, voorn 
zedekundigen aard of ethischen inhoud, steeds de Dandanggula (— 
gebruikt, en voor andere concepties van didactische strekking zou men d 
maat dus ook de voorkeur hebben kunnen schenken. Op zich zelf intusschet 
het gebruikt zijn van de Dandanggula het bewijs van hoogere oadheid n 
leveren, en betwijfelen mag men het althans, dat zelfs deze redactie, 
ons toegankelijk is, tot een zoo hooge oudheid als Majapahit terug zou g; 
al komt het steeds meer en meer uit, dat het Javaansch reeds in dien 
meer was wat men oud-Javaansch pleegt te noemen. Ook deze redactie in 
gula maakt den indruk in veel jongeren tijd te zijn opgesteld, en het Ja 
dien van modern, al is het dat ook niet in den uitersten graad. Desni 
doet zij zich door haren inhoud als ouderwetscher voor dan de versie in 
randana. Men lette slechts op den titel maîcanégara voor den (opper) path 
Pararaton, j. v:, en hetgeen men aantreft in het begin van de Pûrwâdhigama, 
een geschrift, naar waarschijnlijkheid van den Majapahitschen tijd dagteekenende, 7 
zie Groeneveldt, Cat. der arch. verz. Bat. Gen., 1887, bl. 369 noot, nl. nihan_ dn 
