ds” 

dyeka sang Olmjangga ciwán pinakasthäwira ving nâgara, sang kumémit mamang ku 
sang hyang adhigama cûstrasároddhrêta, Iwirnira sang pinakaprabhrëti, sang úrya 
__dharmdädhyaksa, lan sangke sira wwalu kwehnya, ndyata, sang ârya tärwan, sang 
úrya kandamuhi, sang drya pamwatan, sang drya païjang jina, sang ârya manghuri, 
sang drya jambi, sang ârya lekan, sang àrya tangar, ndah samangkana lwirning linggih- 
nira, kapwa blujangga haji stra kabeh, gekà mangharép binggih ring nägara ngara- 
nira. De arya jamba en de arya leka zijn in de Dandanggula versie twee functio- 
narissen, evenals in dit citaat (arya jambi en dúrya lekan), maar in de redactie in 
Asmarandana tot een persoon versmolten, (égése hang jambaleka, waartegenover 
echter staat, dat in beiden de démang op den twménggung volgt, terwijl de Para- 
raton zegt sor twuménggung dening dénung samangha. Ook wirasinga, wiraraja, singasari 
en pamolan herinneren onwillekeurig en levendig aan dat boek, en geven in het 
verband, waarin zij hier voorkomen, naar het schijnt den sleutel voor het toe- 
passen van deze en dergelijke uitdrukkingen in de namen der pangeran’s, bijv. in 
de Mataramsche periode. De meeste Javaansche namen toch zijn, zooals reeds 
meer dan eens gezegd is, titelnamen, dat zijn namen, die een vast ambt aandui- 
den en daarbij dan ook schijnen te behooren, wijzigingen en onwillekeurig ver- 
loopen daarbij niet buitengesloten zijnde. Een in ’t oog loopend voorbeeld 
daarvan schijnt dan ook te zijn het suratani van de Raja Kapakapa, bubuhanira, 
anglépaskén kagungane, lan angréksa hadatun, of nglépasken kagungan ai, lan rumék- 
sen puranlara, dat doet denken aan den lwrah tamtuma van Sultan Pajang, die Sura- 
tanu heette, zie het Register, waar men verder nog zie de namen Arya Tiron, 
Pulangjiwa en Jabaleka, bijv. Het arya papati van de Dandanggula bewerking 
js wel het oudere wpapali, voornamelijk in de jongere oud-Javaansche d. w. z. 
midden-Javaansche wetboeken aan te wijzen. 
Voor den tekst van de Raja Kapakapa is gebruik gemaakt van het hand- 
schrift van het Ned. Bijbelgenootschap no. 80 I (verzameling Gericke), voor dien 
van de Wadi aji (== wadwa haji) van een exemplaar almede ontvangen van den 
heer G. P. Rouffaer. Ook bij deze beiden is geen sprake van een kritische 
uitgave. Daarvoor zouden meer handschriften toegankelijk moeten zijn, vooral 
met het oog op die plaatsen, waar men tot wijziging zich zeer geneigd zou 
gevoelen, maar door wegneming van de moeielijkheid, deze allicht niet zou oploosen, 
maar wel verduisteren. 
Ten slotte vindt men op de laatste bladzijde eene opsomming van de door 
Hollanders naar Mataram gedane hofreizen, daar deze stukken vooral in verband 
met de Babad, als hoogstbelangrijk te beschouwen zijn. Of de gegeven lijst niet 
nog voor aanvulling vatbaar zou zijn, moet aan anderen ter beoordeeling worden 
overgelaten. Waaruit zij werd saamgelezen, en waar men er het noodige over 
vinden kan, blijkt uit de verwijzingen, waarbij te voegen is Javaansche Reijse, 
gedaan van Batavia over Samarangh na de Konincklijeke Hoofdplaats Mataram, 
