












pati naar Kédiri gezonden om dat te ver- 
overen, 199. 
_Pambandém (lutnan —), sneuvelt 
voor Surabaya, 609. 
_ Pugëér (pangeran —), zoon van Sena- 
pati, 180; komt niet op audientie bij 
Mas Jolang, als deze vorst is geworden, 
210; wordt door hem tot dipati van Dé- 
mak gemaakt, 211; staat op, 211; vraagt 
om alles benoorden de gunung Kéndéng, 
212; wordt gevangen, 213, en in Kudus 
geïnterneerd. 
__ Pugér (pangeran —). Témbaga (ra- 
den —), zoon van Senapati wordt na den 
afval van Pangeran Pugër (den adipati 
van Démak) door Panémbahan Krapyak 
tot Pangeran Pugér verheven, 212. 
Pugér (pangeran —), zie Pakubuwana. 
Pugér (raden ayu —), een nicht van 
haar wordt door Mangkurat II als kind 
aangenomen, 477; huwt met Raden Su- 
_maningrat, een neef van de ratu köücana, 
481. 
Pagölen (== Bagëlen), naam van de 
residentie en de plaats, zetel yan Panu- 
_ hun, 11, 131; onderwerpt zich aan Pange- 
ran Pugêér, den zoon van Mangkurat 1, 
319; hij stelt er Tuménggung Gadjah 
__Pramoda over aan 319; aan Pangeran 
| Purbaya ontnomen, 624, 
___Pagélen (bupati —), zie Gajah pra- 
| moda. 
11 
Pagagakan (desa —), 681. 
Pabelan (raden —), zoon van Tu- 
ménggung Mayang, den zwager van Se- 
napati, 150; verleidt Rétna Sëékar këda- 
ton, de dochter van Sultan Pajang, 151 
volgg.; zijn dood, 157. 
Pati (het landschap), wordt met Ma- 
taram als prijs gesteld voor hem, die Arya 
Panaugsang verslaan zal, 93; wordt aan 
ki Pafjawi geschonken, 105 ; Pati onder- 
werpt zich aan Trunajaya, 306; hier zal 
later Raden mas Tapa komen, 316. 
Pati (kyaigëde —, bupati —), zie Paü- 
jawi, 300. 
Pati (dipati —), zie Pragola. 
Pati (dipati —), zie Pragola. 
Pati (dipati —), zie Mangunonéng. 
Petak (bagus —), zoon van Pangeran 
Mangkubumi, den broeder van Panémba- 
han Krapyak, wordt later bupati van 
Madiyun, 216. 
Pangiri (arya —), zoon van Prawa- 
ta(?), — adipati van Démak (?). 
Péngarang (lémbu —), 3e zoon van 
Rési Götayu, koning van Gögëlang, 
12. 
Pangalasan (mantri —), van Pa- 
jang, die Senapati bericht zendt van 
de komst der gezanten van den Sul- 
tan van Pajang, 145; van de wanorde 
in ’t rijk van Pajang, als na den dood 
