17 



terstond het nadere te gaan vernemen: //Zoo ik eenen bovennatuurlijken weg kon vinden om 

 in het geurige boudoir te komen, dan zouden mij duizend goudstukken voor den eigenaar niet 

 te veel zijn." Hij gaf toen last aan eenen kundigen architect om het te repareren en er eene 

 studeerkluis van te maken. Den achtertuin moest hij fraai en prachtig maken; ten westen 

 moest hij eene plaats inrigten voor bloemen, die 's avonds hare geuren verspreiden; terwijl 

 hij om de verschillende bloemen eene kronkelende leuning moest plaatsen, langs welke de 

 oostewind den geur er van kon geleiden. Aan de noordzijde moest hij een lentepriëel bouwen 

 en aan weerskanten duizenderlei soorten van befaamde bloemen planten. Het beekje moest 

 zich naar den vischvijver slingeren. De vijver voor de glanzendschubbigen, ( l ) die vooraan 

 gelegen was, moest hij in de rondte beplanten met treurwilgen en roode en welriekende witte 

 lotusbloemen ( 2 ). Een //wolkzigt" paviljoen moest hij ten oosten bouwen, zoodanig dat de 

 olmen den glans der bontkleurige wolken verborgen. Rood bamboe en perzikken moesten aan 

 weerskanten er van staan. Wanneer men eene vermiljoen roode leuning omboog, moest men 

 in eene met geuren vervulde zaal komen. Vóór die zaal moesten verscheidene zeldzame bloe- 

 men en planten geplaatst en aan weerskanten er van moesten fraaije rotsblokken en bloemen in 

 potten, gezet worden; terwijl hij ten zuiden een amandelbloemen prieel moest zetten. Dag en 

 nacht zonder ophouden verwde men de leuning bontkleurig; merkwaardig gevormde steenen 

 werden opeengehoopt, om een bergachtig landschap te vormen; terwijl hij er ook kostbare vo- 

 gels en zeldzame dieren in liet vrijloopen en rondvliegen. Het landschap deed niet onder voor 

 dat van een feénverblijf; terwijl het uitzigt er fraaijer was dan in het paleis Kwang-han ( 3 ). 



HOOFDSTUK XII. 



LIANG MAAKT EENE VISITE EN RIJMT OP EEN VERSJE. 



De student Liang nam afscheid van zijne tante en bragt zijne bagaadje over. Hij nam zijnen 

 neef ook naar de studeerkluis mede. Toen de twee neven in de nieuwe studeerkamer gekomen 

 waren, zeide Yih-tsang tegen zijnen neef: 



z/Hier naastaan woont uw oom, de gen er aal-majoor Yang en tusschen mijne studeerkluis en 

 zijn huis staat slechts een witte muur. Ik moet er dus eigenlijk belet vragen en mijnen 

 naam aandienen en ik hoop, dat gij mij naar de bibliotheek zult verzeilen ( 4 )/' De student 



I 1 ) De goudvisschen. 



(2) De roode lotus riekt niet. 



( 3 j Zie Nota XI. 



( 4 ) Bij rijke particulieren of bij geleerden is de bibliotheek gewoonlijk de receptiezaal veor bezoekers. 



