20 



Hij zag dat Tcliang-ngo bijna vol was ( 1 ). //Ik jeugdige ben alleen om een roodwangig meisje 

 naar ziel en hart gek geworden. Het is wel een half jaar geleden, sedert ik van mijne 

 schoone jufvrouw gescheiden ben; haar boudoir is zoo veraf als een geheel hemelregioen; hare 

 roode deur is digtgesloten en zij is onzigtbaar. Mijne ingewanden zijn door het denken ver- 

 scheurd, mijne oogen doen zeer van het uitkijken! Had ik van te voren geAvcten , dat mijn lot 

 zoo ellendig zoude zijn en wij niet voor elkander gepredestineerd waren, dan zoude ik niet op 

 dezen twistappel gestooten zijn en nu niet behoeven te smachten. Wanneer zal ik kunnen 

 ophouden met aan deze jufvrouw te denken? Steeds wellen mijne gedachten wederom op 

 en mijne beenderen zijn pijnlijk aangedaan. Heden morgen heb ik op de koepel een vers ge- 

 maakt en twee velletjes briefpapier in mijne mouwen mede genomen. Laat ik ze bij het 

 venster voor den dag halen en bekijken. Het papier is welriekend en met frissche bonte kleu- 

 ren versierd. Welk een begaafd meisje is er in dat boudoir! Haar geurige naam is niet ten 

 onregte Yao-sien ( 2 ). Ik ben als iemand, die eene nimf ontmoet heeft, maar helaas! eene wolken- 

 laag scheidt mij van dit bevallige en schoone wezen." Hij hield het briefpapier vast in de 

 hand geklemd en liet het niet los. Aan wien zoude hij zijne overstelpende droefheid vertel- 

 len ? Met een . verwond hart , riep hij weenende nit : // Jufvrouw" Yao-sien ! Door u verlies 

 ik mijn leven en zal in dezen tuin sterven!" Ongemerkt had hij lang zitten denken. De koele 

 wind, vlaag op vlaag waaijende, joeg hem eene koude rilling over het lijf. Hij keerde naar 

 bed terug om er de eeuwigdurende nacht in doortebrengen. Het raam had hij digt gestooten, 

 zonder zich om den maneschijn te bekommeren. 



HOOFDSTUK XTV. 



DE MEESTERES EN HARE KAMENIERS LEZEN HET GEDICHT. 



Laten wij niet meer spreken over het bittere hartzeer van den student Liang. Yao-sien , 

 vroeg opgestaan zijnde, ging naar buiten naar de bloemen toe. Toen de meesteres en hare ka- 

 meniers de koepel ,/Golfzigt" op gegaan waren , zagen zij op den witten muur een briefpapiertje. De 

 jufvrouw liep er heen en las het hard op. Youn-hiang en Pi-youe zeiden daarop : //Jufvrouw! 

 wie heeft dat nieuwe vers gemaakt en het op den witten muur geplakt? Het is het schrift 

 niet van den ouden heer en hoe komt het, dat het uw briefpapier is?" Yao-sien zeide lagchende 

 tegen Youn-hiang: //Gisteren heeft het dienstmeisje het mij verteld.' Hier naastaan is eene nieuwe 

 studeerkluis gebouwd. De bewoner er van is gisteren in de voorhal eene visite komen maken. 

 Hij zeide, dat hij een neef van Yao was. Papa heeft hem in den achtertuin te drinken gehou- 



(i) Tcliang-ngo //Diana" staat hier figuurlijk voor de maan. 

 (°j Edelsteenen nimf. 



