24 



bedrogene ! in dezen tuin sterven." Youn-hiang bedwong een en glimlach en zeide met eene wel- 

 luidende stem: //Wie zou onbehoorlijk in het boudoir durven spreken? Mijne meesteres is een 

 engel van Yao-tchi ( 1 ). Zij heeft geene enkele lage gedachte en hunkert niet naar ongeoorloof- 

 de dingen. Ik raad u aan om niet over losbandige dingen te praten. Wie zoude zulk eene 

 boodschap het geschilderde scherm ( 2 ) durven binnenbrengen?" De student Liang dithoorende, 

 was als dronken. Stil stortte hij eenige pareltranen en zeide wederom: //Te oordeelen naar 

 hetgeen gij mij daar zegt, kan het u niet schelen, dat ik mijn ellendig leven een half jaar 

 lang heb voortgesleept. Hoe jammer dat mijne liefde ongedeeld als die van het water is!" 

 Hij loosde eenen grooten zucht en riep uit: „O God! O God!" Met zijnen zijden jas veegde 

 hij ■ heimelijk de tranen van zijne Avangen af, liet het hoofd zakken en stortte op de kron- 

 kelende leuning neder. 



Youn-hiang had van nature een week hart en zij vond, dat de liefde van den student Liang 

 medelijdenswaardig was. Met eene liefelijke stem riep zij: //Mijnheer Liang! waarom smacht 

 gij aldus? Er zijn immers zoovele roodwangige meisjes in de wereld; waarom blijft gij toch 

 zoo halsstarrig aan jufvrouw Yao-sien denken?" Yih-tsang loosde eenen zwaren zucht en 

 zeide tegen de kamenier: //Ik zal u de oorzaak mijner liefde naauwkeurig vertellen. Toen 

 ik bij het lamplicht uwe schoone meesteres ontmoette, heeft zij door haren lach deze liefde 

 bij mij verwekt. Wie kan vergeleken worden bij dit maan volle en bloemenkleurige gezigtje? 

 Daarom getroostte ik mij moeite en ellende om bij haar te komen. Met inspanning van alle 

 veerkracht mijns harten ben ik tot hier gekomen en ik heb mijne heldere oogen gescherpt 

 om haar te ontmoeten. Uwe goddelijke meesteres te ontmoeten is het geluk van mijne drie 

 levens ( 3 )! Ik wilde u slechts lastig vallen om mijne hartszaak aan uwe meesteres te vertel- 

 len en ik dacht niet dat gij, nu ik u ontmoet heb, zulke liefdelooze taal zoudt gesproken heb- 

 ben. Mijne liefdesdroomen kunnen niet vervuld worden; ik kan den huwelijksband niet 

 vereenigen en zal dus niet in het leven blijven om haar te zien. Ga terug en begroet uwe 

 meesteres; zeg haar, dat zij de oorzaak is, dat een mensch met een gebroken hart smacht. Ik 

 kan moeijelijk de geslotene dubbele deur binnenkomen en ik, bedrogene! zal naast de jaspisper- 

 zikken sterven ( 4 )." Youn-hiang zeide weder tegen den student: //Gij moogt niet om eene 

 bevallige vrouw uw jeugdig leven bederven. Ik vind ook dat gij zeer ongelukkig ziit, zoo 

 den geheelen dag tegen de bloemen te zitten treuren. Ik zal trachten eens voor u uittehooren 

 en te polsen of het hart mijner meesteres hardvochtig is. Misschien is het voor u niet hard en 

 de wolken zullen dan, op den wind gedragen, in het hemelruim gedreven Avorden ( 5 ). Maar 



C) Yao-tchi — jaspis vijver — is een meertje ia het feéaland. De nimf er van heette Si-wang-mou. 



( 3 ) Een scherm dat voor de deur der kamer hangt, dat licht en lucht binnenlaat en toch levens de blikken der 

 nieuwsgierigen afhoudt. 



( 3 j De Chinezen gelooven in de zielsverhuizing. De drie levens zijn: het voorafgegane, tegenwoordige en toekomstige 

 leven. 



(4) Zie Nota XII. 



( 5 ) Yao-sien //wolk", door Liang //wind" gedragen, zal gelukkig zijn. 



