26 



wil gent akken zog aankomen, ging hij mij dadelijk zijne geheime liefde vertellen. Hij zeide 

 mij, dat hij u bij het damspel ontmoet had en aL 'een half jaar lang liefdesgedachten koesterde; 

 dat zijn ellendig leven bijna wegens u verloren was gegaan; want dat hij niet om eten of drinken 

 gaf en bijna waanzinnig was geworden. Dat hij op allerlei manieren en met honderde listen 

 uw spoor had gezocht en er niet om gegeven had voor duizend goudstukken dien tuin te 

 koopen. Hij hoopte dat .het boudoir niet te veraf zoude zijn en dat hij met u, één van harte, 

 honderd jaar oud mogt worden (}). Ik antwoordde hem , dat gij rein als ijs en zuiver als jaspis waart 

 en niet dulden mogt, dat zijne liefdesdroomen uwen eenzamen slaap stoorden. Toen hij mijne 

 woorden hoorde, werd zijn hart beklemd en ronde pareltranen bevochtigden de bloemen. Hij 

 zeide: mijn zwak leven gaat ter wille van deze schoonheid verloren en mijne tengere beenderen ( 2 ) 

 zullen naast den witten muur begraven worden. Zijne woorden waren hartverscheurend en ik kon 

 ze niet aanhooren. Wie het aanzag, moest in zijn hart bewogen worden. Ik herinner mij nog het 

 voorval bij de lamp. Toen was zijn schoon gelaat nog natuurlijk. Sinds heeft hij bittere liefdes- 

 gedachten gehad, zoodat nu zijn gelaat half ingevallen is. Ik vrees slechts dat die teederminnende 

 uit overgroote liefde sterven zal en het is slechts jammer, dat deze jongeling zulk een losbol is." 

 Toen Yao-sien deze hartroerende woorden hoorde, stond zij met een bedroefd gelaat, zwijgend, 

 op. Na eenige oogenblikken in gedachten verzonken te zijn geweest, opende zij haren liefelij- 

 ken mond en zeide: //Zijne diepe liefde heb ik uit het briefpapier bespeurd, maar ik wist toen niet, 

 dat zijne droefheid diep als de zee was. Jongelingen verliezen spoedig hunne geestkracht. Ik be- 

 denk daar, dat zijn vader minister aan het hof is. Zijne talenten en zijn voorkomen zijn even als 

 die van de mannen der oudheid; men kan ze vergelijken bij eenen gouden tak met jaspisbladeren. 

 Waarom toch zijn de menschen zoo door de liefde verstrikt en in banden geslagen? Hij moest 

 eenen koppelaar sturen om mij te vragen, dan zoude hij zich niet kunnen bedroeven, dat de 

 maan niet vol wordt." Met onderdrukte stem riep zij zacht: ,, Youn-hiang! over deze zaken mo- 

 gen wij eigenlijk niet spreken, maar wij zijn als zusters in dit boudoir en er is bovendien niet 

 een dienstmeisje bij ons. Toen ik u zijne hartsdroefenis hoorde vertellen, kreeg ik medelijden met 

 zijne menigvuldige smarten en daarom heb ik geleidelijk eene geheele menigte dwaasheden gezegd. 

 Houd het voor u en laat er niets van uitlekken." De meesteres en hare kamenier hadden 

 nog niet alles zamen besproken, toen mevrouw de jufvrouw verzocht om in de zaal te komen. 

 Yao-sien stond op en verliet het welriekende boudoir. Het dienstmeisje volgde haar met snelle 

 schreden, 



HOOFDSTUK XIX. 



LIANG ONTMOET YOUN-HIANG WEDER, 

 Laten wij de gesprekken van de bewoonsters van het boudoir niet meer aanraken, maar wederom 



(*) d. i : Most trouwen. 



( Woordelijk: mijne perzikbloemen beenderen. 



