27 



iets vertellen van den student Liang, in dan tuin naastaan. Nadat hij van Youn-hiang afscheid 

 genomen had, ging hij bedroefd en treurig naar zijne studeerkluis terug: //Alhoewel ik juffer 

 Youn-hiang ontmoet heb en zij mij beloofd heeft hare meesteres in het geurige boudoir te 

 polsen, zoo vrees ik echter, dat deze schoone vrouw hartstogteloos zal zijn en niet zal willen 

 woten, dat ik, alléén slapende, ongelukkig ben. Ik vrees ook dat Youn-hiang eene listige be- 

 driegster is, die iemand smachten, hopen en zich de oogen uitkijken laat ( l ). In beweging of rust 

 denk ik er steeds aan en mijne droefheid vermeerdert. Ik sla mijne armen om mijne knieën 

 en zucht diep, maar wie heeft medelijden- met mij? Die alles is alleen door eene op eene bloem 

 gelijkende maagd gekomen. Mijn gelaat vermagert en valt in en mijn jeugdig leven is bedorven. 

 In den beginne zeide ik, dat het gosd zoude zijn, zoo ik haar maar ontmoette; wie had kunnen 

 denken, dat die ontmoeting mij zoo vele tranen zoude doen storten. Hoe kan ik deze hartszaak 

 onderdrukken?" Hij schikte zijne kleêren teregt en wandelde den tuin in. Hij keek ver onder 

 de lommer der wilgen uit, maar zag niemand. De terugkeerende kraaijen schaarden zich 

 bijeen, en de avond daalde. Hij sloeg den naastaan gelegenen tuin in en wandelde tusschen de 

 bloemen. Kwijnend en moedeloos leunde hij voorover gebogen op de kronkelende leuning en zag 

 naar het roode bamboe, dat zich in den wind bewoog en naar de vogeltjes, die in koor zongen. 

 Een zijden japon schitterde tusschen de bloemen en hij zag in de verte iemand met bevallige 

 schreden Avandelen. Het was inderdaad Youn-hiang, die den tuin ingekomen was. De student 

 Liang, de kamenier ziende aankomen, riep uit : //Beste juffer!" — Zijne vreugde was hemelhoog. — 

 „Ik denk dat gij stellig de geheime belofte komt overbrengen, dat ik heden avond de goddelijke 

 nimf zal ontmoeten?" Youn-hiang zeide: //dat is zoo makkelijk niet. Zij heeft daar in het ge- 

 heel nog niet van gesproken. Eene maagd mag niet bij eene straatdeern ( 2 ) vergeleken worden. 

 Het hart mijner meesteres is hard als steen en ijzer en zoo gij wenscht, dat Tchang-ngo op de 

 wereld nederdale, zoo moet gij de wolken en den nevel wegvegen, alvorens gij met haar ver- 

 eenigd kunt worden ( 3 ). Toen ik gisteren van mijnheer afscheid nam, ging ik naar het sierlijke 

 boudoir terug en heb toen met eene welsprekende tong ( 4 ) eenige duizende woorden gesproken. 

 Ik sprak van uw hartzeer en uwe ellende; dat uw geest wegens haar gebroken was en dat 

 gij beklagenswaardig waart. Toen mijne meesteres zag, dat mijne woorden droevig waren, 

 ging zij met een weinig genegenheid aan u denken. Alhoewel zij haar hart nog niet bloot- 

 gelegd heeft, zoo geloof ik toch, dat zij eene heimelijke liefde voor u heeft, maar die niet be- 

 kennen wil. Als er weder eene gelegenheid is, moet er weder over gesproken worden. Wacht 

 totdat de kans schoon is en ik zal er wederom den mond over openen. Ik zie, dat gij haas- 

 tig van karakter zijt en in eens bij haar wilt komen. Maar als gij zoo doet, dan laat ik de 

 geheele zaak varen en gij moet dan maar naar eene andere postduif ( 5 ) uitzien om uwe brief- 



(*) Youu-hiaug was aangaande den last dien de student Liang haar opgedragen had niet ongetrouw, en toch gelooft 

 hij dat zij eene listige bedriegster is. Noot van den Chineschen commentaar. 

 l 2 J Woordelijk : «bij bloemen en gras vergeleken worden." 



( 3 ) Gij moet eerst uw examen doen. Zie ïs'ola VII, 



( 4 ) Woordelijk: met mijne tongmessen en liplansen. 



( 5 ) Woordel: »op eene anders gans steunen, enz." De gaas is de postduif van China. 



