30 



kens als de lente koomt, is men een jaar ouder. Zelfs honderd levensjaren moeten eindelijk vol 

 worden en men kan van Ten-wang niet één jaar meer afsmeken ( 1 ). Vreugde en droefheid ko- 

 men op haren tijd, want de tijd wacht niet voor den mensch." 



Yao-sien werd door het gesprek harer kamerjuffer bedroefd en sprak in het geheel niet, ter- 

 wijl duizende gewaarwordingen van toen af bij haar oprezen. Zij gelastte aan hare kamer- 

 juffers om de maan wederom buiten te sluiten. Zij deed het gazen venster toe en wendde zich 

 naar binnen. Zij legde de verwelkte haarbloemen af, ontdeed zich van hare geëmailleerde 

 gouden bloemen, draaide zich om en ging alleen achter hare zijden bedgordijnen. Gedurende 

 lange wachten ( 2 ) kon zij op hare eenzame peluw niet in slaap komen. In stilte overwoog zij 

 hoeveel waarheid er in de woorden van Youn-hiang en Piwoue was: //Zestien lentejaren heb 

 ik ijdelijk geleefd en donkere haren en roode lippen blijven slechts eenige jaren bestaan. De stu- 

 dent Liang verteert van liefde jegens mij. De kamer van den gast is kil en koud en in zijne 

 droomen is zijn geest verward. Ik weet, dat hij tot de hartstogtelijke minnaars behoort. Hij 

 heeft een schoon gelaat, groote talenten en is jong en welgemaakt. Als ik met hem onzewen- 

 schen kon vervullen, dan zoude het geene misdaad zijn om in dit leven met hem te trouwen (*)." 



Onder hare gestikte sprei werd zij al kouder en kouder en was rusteloos; terwijl de droef- 

 heid haar de geheele nacht, tot aan den dageraad, kwelde. 



HOOFDSTUK XXI. 



ZIJ ONTMOETEN ELKANDER WEDEROM IN DEN TUIN. 



Met eenen diepen zucht rees zij eindelijk op. Zij liet hare wang op hare hand rusten en 

 leunde tegen het geborduurde kamerschut aan. Toen Youn-hiang hare behoorlijke zuchten hoor- 

 de, begreep zij, dat zij door het gesprek van den vorigen avond, bedroefd geworden was en 

 sprak haar dus haastig aldus aan: //Jufvrouw! gij zijt in langen tijd niet in den tuin ge- 

 weest. Onlangs is er eene nieuwe en zeldzame bloemsoort geplant. De kleur van deze bloem 

 is prachtig en heerlijk en zij treft het oog door hare frischheid. Laten wij zamen eens aan 

 onze lust botvieren. Er is ook in den vijver een nieuw bootje gemaakt om de lotusbloemen te 

 plukken." 



Toen Yao-sien dit hooide, ging zij zich kammen en wasschen; zij deed echter geene gouden bloemen 

 in het haar, maar wierp slechts een wit zijden kleed over haar rood onderkleed aan. Zoo zweefde 



(>) zie Nota XXII. 



( 2 ) De dag wordt bij de Chinezen in wachten verdeeld. Elke wacht duurt twee van onze uren. 

 (*) Woordel; //Om de vereeniging van het haaropniaken tot stand te brengen." Het haar der maagd wordt op 

 haren huwelijksdag opgemaakt. . 



