3S 



hart niet schenkt, dan is het evenals of gij hem met een zwaard vermoord. Mijns inziens zijn 

 een mooi meisje en een talentvol jongeling moeijelijk te vinden. Waar vond Pe-}^a eenen 

 muzijkkenner? ( 1 ) Volg liever de woorden uwer dienstmaagd en zweer zamen met dien jonge- 

 ling eenen eed ten blijke van uw opregt hart. Zweer dat uwer beider bedoeling vast en onver- 

 anderlijk zal zijn. Wanneer deze zeldzame genegenheid onder de menschen bekend raakt, zoo 

 zult gij eeuwig met hem vereenigd kunnen worden en mijnheer Liang zal zich niet langer behoe- 

 ven te beangstigen. Gij zijt de eenigste niet sints de oudheid, die eene diepe liefde gevoelt; talloos 

 zijn degenen die schoone meisjes beminnen." 



Yao-sien antwoordde niet op deze woorden. Zij wendde zich naar de maan en peinsde 

 onbestemd. De slimme Youn-hiang begreep de gevoelens harer meesteres en riep Pi-youe 

 toe om in den tuin te komen en in de koepel //Wolkzigt" de offertafel gereed te maken. 

 Beiden wandelden toen de koepel in en Yao-sien zeide blozende tegen den student Liang: //Ik 

 ben zestien lenten in het bloemige boudoir groot geworden. Mijn deurscherm was nederge- 

 laten en ik heb de lentenatuur nog niet gezien ( 2 ). Nog nooit heb ik onder de vallende of 

 ontluikende bloemen gewandeld. Ik kende slechts de lessen mijner moeder en deed niets dan 

 borduren , maar ik heb mijne schreden nog niet naar mijnen buurman ten oosten gewend. Daar 

 gij mij echter heden uwer liefde waardig hebt geacht, kan ik niets anders doen, dan hier in 

 den tuin aan uwe wenschen gehoor geven. Maar weet, dat ik slechts zweren wil om met u 

 tot den dood vereenigd te blijven en niet slechts wellust wil bejagen en mijne kuischheid ver- 

 liezen. Heden avond moet de zaak voor eeuwig beklonken worden en als het woord uitgespro- 

 ken is, moet het onherroepelijk zijn." De student Liang antwoordde lagchende: //Mijne dank- 

 baarheid voor uwe liefde en deugd is diep als de zee. De maan is mijn getuige. Wie zoude 

 het wagen zulk eene liefde te vergeten en van hart te veranderen ? Ik heb te veel droefheid en 

 bitterheid geleden; deze zaak is niet zoo gemakkelijk zoover gekomen." 



Hij nam daarop een paar velletjes gebloemd briefpapier uit zijne mouw en zeide: 

 z/Wij zullen daarop den eed schrijven en elk een afschrift er van nemen en het bewaren tot 

 blijk van de opregtheid onzer harten." De student Liang nam een perseel van een Luit-tafel- 

 tje ( 3 ) en schreef den eed voor de Goden. Bovenaan schreef hij de namen en voornamen van 

 beide partijen en verder de namen van Youn-hiang en van de dienstmaagd ( 4 ). 



z/Deze zaak is ontstaan door dat wij elkander bij het lamplicht in het huis van 

 mevrouw Yao ontmoet hebben. Ik zocht naar haar spoor en kwam aldus in 

 dezen tuin. Nahonderde listen en kunstgrepen aangewend te hebben, kreeg ik 

 haar eindelijk te zien. Het was in den hemel besloten, dat wij elkander in den 

 tuin ontmoeten zouden. Bij de volle maan leggen wij te zamen eenen eed af, ter- 

 wijl de uivere maanschijf ons geheel en al beschijnt. Als de jongeling zijnen eed 



(*) zie Nota XXVII. 



(*) »lk heb nog geeue liefdesgedachten gehad. 



( 3 ) Tafeltje waarop men de luit legt om ze te bespelen. 



(*) Namelijk Pi-youe. 



