42 



wonderschoone dochter, die pas zeventien bloeijende jaren oud en nog met niemand verloofd is. 

 Zij heet You-khing en is zeer schrander. Aan boord zijnde, heb ik mijnen zoon aan haar beloofd." 



Hij stuurde toen eenen man, om den jongen heer te halen en eenen anderen, om de geboorte- 

 ceel te sturen ( 1 ). De koppelaar ( 2 ) bragt ze op zijn bevel spoedig aan den heer Liou om, zoo hij 

 eenen gelukkigen dag gekozen had, het engagement te bepalen. 



Ik zal niet vertellen hoe of een goed huwelijk reeds in het vorig leven bepaald is , maar spre- 

 ken van den bediende van de familie Liang. 



Nadat deze het gestrenge bevel van zijnen heer ontvangen had, ging hij op weg en zocht 

 Yih-tsang in zijne studeerkluis op, zeggende: „ïk kom u afhalen, Mijnheer, om u naar huis 

 te geleiden, daar uw geëerde vader gisteren in zijne vaderstad teruggekomen is." 



Toen de student Liang hoorde, dat zijn vader te huis gekomen was, pakte hij zijne luit en 

 boeken bijeen, om naar zijne vaderstad terugtekeeren. Hij nam afscheid van zijne tante en zij- 

 nen neef en ging ook een afscheidsbezoek bij de familie Yang maken. 



De oude heer liet wijn brengen en gaf een afscheidsfeestje. Gedurende het maal zeide hij 

 glimlagchende tegen den student: //Ik heb u wat te vertellen, wat u stellig zal doen lagchen 

 en wanneer gij teruggekeerd zijt, moet gij het maar aan uwen geëerden vader vertellen. Ik 

 heb eene dochter, wier leeftijd juist voor u geschikt is en wanneer gij mij niet te gering acht, 

 zoude ik haar gaarne aan u ten huwelijk geven." 



Toen de student Liang deze woorden hoorde, boog hij haastig en zeide: ;/ Ik zal uwe gestrenge 

 bevelen eerbiedigen." — Zijne vreugde was tot het hoogste toppunt gerezen. 



HOOFDSTUK XXVII. 



LIANG NEEMT SNIKKENDE AFSCHEID ONDER DE LOMMER DER WILGEN. 



Nadat hij gedronken en afscheid genomen had, keerde hij naar zijne studeerkluis terug, in 

 zijn hart aan zijne eedverbondene denkende. Spoedig liep hij den achtertuin in en bij het bloe- 

 menrek gekomen, kwam Pi-youe juist den heestertuin in. Hij naderde het dienstmeisje en 

 fluisterde haar het volgende toe: //Gisteren avond heb ik u beiden reeds veel last veroorzaakt 

 en ik zal uwe groote goedheid in mijn binnenste herdenken. Ik weet echter nog niet, wan- 

 neer ik uwe gunst zal kunnen vergelden. Daar mijn vader met verlof van het hof teruggeko- 

 men is, kom ik afscheid van u nemen, voor dat ik wegga. Wees zoo goed mijne groeten aan 

 uwe schoone meesteres in het boudoir te doen en verzoek haar zoo goed te willen zijn van 

 in den tuin te komen; want ik heb nog eene zaak op het hart, welke ik aan uwe meesteres 

 wensch te openbaren." 



(i) Zie nota XXXI. 



(2) Woordl: De persoon van het ijs. Zie nota XXXII. 



