44 



Yao-sien riep snikkende uit: //Mijnheer Liang! Moogt gij op reis behouden blijven! kwel 

 Ti we geesten niet, want hemelsehe predestinatiën hebben hunne bestemming en blijven eeuwig 

 bestaan. //Denk aan de geele lijst ( l ) en tracht de hoogere sporten op te klimmen ( 2 )." 



Zij hielden elkander bij hand en kleêren vast en merkten niet, dat de tijd voorbijging. On- 

 gemerkt beschenen de schuinsche zonnestralen in het westen de wilgen en deden ze als goud 

 dansen. Geen van beiden konden elkander loslaten. Hoe konden zij zich van aangezigt tot 

 aangezigt losrukken en van elkander gaan! Zij waren inderdaad evenals bonte wolken, die 

 uiteen gedreven worden en evenals broos glas. Zoo de aarde ten noorden en de hemel ten zui- 

 den is, zoo sterven de menschen van droefheid ( 3 ). 



Plotseling hoorden zij menschenstemmen klinken. Hoe moeijelijk hun de scheiding ook viel, 

 zoo moesten zij elkander nu toch verlaten. Zij keerden het hoofd om en hunne tranen vloeiden. 

 Over vijf stappen gingen zij er tien en waren dood bedroefd, dat de donkere bloemen tusschen 

 de schaduw der weggaanden kwamen. De student Liang veegde zijne tranen af en wende zijne 

 schreden naar zijne studeerkluis. 



HOOFDSTUK XXVIII. 



ONZE HELD KEERT NAAR HUIS TERUG OM ZIJNEN VADER TE ZIEN. 



Naar zijn studeervertrek teruggekeerd zijnde, pakte hij zijne boeken en zijnen degen (*) op 

 en begaf zich vervuld van de smart der scheiding aan boord eener boot. Het vlietende water 

 kabbelde en de bloemen begonnen te vallen. Deze kenteekenen van den herfst maakten hem 

 droevig en verscheurden zijne ziel. 



Nabij zijne woning gekomen, sprong hij dadelijk aan wal en toen hij het huis binnentrad 

 en zijne beide ouders zag, waren vader en zoon zeer verheugd elkander te ontmoeten. 



In de zaal gekomen, sprak de oude heer hem aldus aan: //Gij moet in uwe bibliotheek 

 vlijtig studeren en dezen herfst er na streven om te promoveren ( 5 )" 



Mevrouw zeide lagchende tegen haren zoon: //Ik heb juist voor u een engagement aangeknoopt; 

 namelijk met de dochter van den President van het Departement van Binnenlandsche zaken, Liou. 

 Wanneer uw naam op de gulden lijst ( G ) staat, kunt gij met haar trouwen." 



Toen de student Liang van een huwelijk hoorde spreken, betrok zijn geheele gelaat en werd 

 hij door en door droevig. Hoe zoude hij de stille liefde, die hij in zijn binnenste koesterde, dur- 

 ven mededeelen? Haastig nam hij van zijne ouders afscheid en begaf zich in zijne studeerkamer. 



(/) De lijst der gelukkige candidaien. Zie nota XVIII, 



(2) De sporlen van het ambtelijk leven. 



( 3 ) Het meisje in de eene, en de jonkman in de andere plaats. Aarde en hemel, ziju zinnebeelden van hel vrouwelijk 

 en mannelijk pvinciep in de natuur. 



( 4 ) De Chinesche studenten in den ouden lijd droegen eenen degen, even als hunne collega's in Europa. 



(5) Woordl. »de wolken te beklimmen". 

 (g) Zie nota XVIII. 



