48 



z/Die liefdelooze heeft mij bedrogen en mijne groene lente verwoest. Reeds had hij mij beloofd, dat 

 ik met hem trouwen zoude en nu heeft hij al weder een ander huwelijk aangegaan en zijne eeden 

 gebroken. Al moest ik nu ook mijn geheele leven alleen blijven, ik zou het mij niet aantrekken. 



Ik vrees slechts, dat mijn vader en moeder spoedig wederom eene geboorteceêl zullen gereed 

 maken. O, hoe verachtelijk is die liefdelooze en ondankbare heer Liang! In één oogenblik ver- 

 stoot hij mij en gaat eene andere trouwen. Als ik van te voren geweten had, dat de liefde van 

 dien student voor mij zoo gering was, dan had ik hem niet zoo ligt vaardig in den tuin mijn 

 hart geopend. Nu ben ik zoo ongelukkig, dat ik mijzelf niet meer meester benen mijne levens- 

 geesten zullen stellig Yen-kiun opzoeken Q)." Hevig begon zij toen te snikken en te weenen 

 en hare gevoelens waren allerbitterst. 



Toun-hiang trachtte hare meesteres optebeuren: „O jufvrouw! ofsehoon gij met dien stu- 

 dent eenen eed gezworen hebt, zoo moogt ge nog dankbaar zijn, dat gij nog niet met hem ver- 

 loofd zijt. Wanneer hij eene andere begeert en. uwe gunst en trouw niet acht, wat behoeft 

 gij dan uwen vorigen eed te houden? Zulk een bloeijend meisje behoeft zich niet te bekom- 

 meren, dat zij geene partij zal vinden. Zoek eenen beteren, dan dien student Liang. Verdorde 

 bladeren en drooge takken denken nog wel aan trouwen, hoeveel te meer dus een schoone 

 vlekkelooze edelsteen, zonder een greintje stof besmet. 



Yao-sien schreeuwde hare kamenier Youn-hiang toe: //Gij gladtongig en schoonpratend aller- 

 verachtelijkst schepsel! In den beginne achtte gij hem als gebloemde zijde. Gij hebt den visscher 

 aangehaald, om naar het veer te vragen ( 3 ) en nu gij heden merkt, dat hij niet tot het einde toe 

 volhoudt durft gij wederom vooruit te treden en uwe tong en lippen te roeren. Ik ken alle 

 vormen en pligten onzer klassieke werken en ik meen dat ik niet evenals hij iets nieuws 

 mag begeeren. 



Wanneer men eens den verlovingsbeker gedronken heeft, dan moet men zijn geheele leven de 

 leer der ouden volgen. In den tuin heb ik mij zelf reeds aan den student Liang verloofd en 

 alhoewel hij zonder deugdzame beginselen is, zoo mag ik het mij niet aantrekken, dat zijne vorige 

 genegenheid veranderd is. Ten laatste kunnen toch alle dingen niet verder dan den doodgaan, 

 en ik ben nu hard en onwrikbaar geworden ( 3 ). Pi-youe trad ook vooruit om hare meesteres 

 te troosten en zeide: 



z/De zaak heeft welligt hare redenen, welke gij nog niet gehoord hebt. Sints de oudste tijden 

 hangt het huwelijk van de ouders af en kinderen mogen geen huwelijk voorstellen. Daaren- 

 boven had hij u naauwelijks eenige dagen verlaten, of men vertelde dat hij met deze Liou 

 verloofd Avas. Hoe mogen wij hem er op aanzien, dat hij daarin beslist heeft? O jufvrouw! 

 gij moogt u in het vervolg niet ten onregte op iemand toornig maken. Verondersteld ook, dat 

 de student Liang u bedrogen heeft , dan is het slechts een misslag van uwen kant , waarover 

 gij u niet behoeft te bedroeven. Laten wij nu maar weder over vrolijke dingen spreken, want 

 hoe dikwijls is men in het leven jong?" 



(i) Yen-kiun of yen-wang. Zie nota XXII. 

 (2j Zie nola VIII en IX. 



(3) Vfoordelijk.-" Ik heb eene koperen lever en ijzeren gal gekregen." de Commentaar legt dit uit door: //Mijn hart 

 is nu van steen en onveranderlijk." 



