14 



heimelijke liefde, groot als de zee, verwekt. Droefheid is dien avond over mij wegens dit meisj e 

 gekomen en ik heb alleen het licht der maan tot gezel. — Vroeger geloofde ik niet aan de 

 smart der minnenden en nu lijd ik heden avond inderdaad zulk een hartzeer en wie zal 

 mijne tranen, die de bloemen bevochtigen, stuiten? Met een 'verwond hart en zonder gezel, 

 leun ik op de balustrade en de weinige stappen tot de Chloranthusbloem zijn veraf als de 

 horizont des hemels. Het gekweel der vogelen en de geur der bloemen, dit alles verscheurt 

 mijne ingewanden." Zonder wil of kracht bleef hij bij de bloemen staan; terwijl de koelte 

 der nachtlucht in zijne kleederen drong. Hij keerde zich om en zette zich in de Pionia koepel 

 neder. Hij hoorde slechts de stem eener eenzame gans zich herhaaldelijk verheffen en hij had 

 zoo gaarne eenen brief aan die trekgans ter bezorging willen medegeven ( 1 ). Wie had kunnen 

 denken, dat eene hoog in de lucht vliegende gans het hart van eenen mensch bedroefd zoude 

 maken? Hij wilde de luit opnemen, in den maneschijn gaan spelen en zijne liefde in het lied 

 z/de Fenix roept zijn wijfje" klagen. Maar vreezende, dat de schoone maagd ook daarvoor te 

 veraf was, wierp hij zich op de bloemen neder en klaagde en jammerde wild. 



v Had ik van te voren de bitterheid van liefdesgedachten op deze wereld gekend, zoo had ik 

 beter gedaan eene reinere plaats tot woning te kiezen ( 2 )." Hij voelde den reinen wind, vlaag 

 op vlaag, in zijne mouwen blazen: //Wanneer zal ik, treurende, eens de genoegens der liefde 

 kunnen smaken? Zonder svmpathie stort ik te vergeefs de tranen van mijne gewonde ge- 

 voelens en ik weet geen middel, om in den hemel, Liou-lang natedoen ( 3 )." Hij veegde daarna 

 zijne tranen af en keerde naar zijn studeervertrek terug. 



HOOFDSTUK X. 



HET VERHAAL DER GESCHIEDENIS NA HARE THUISKOMST. 



Wij behoeven nu niet meer van de droefheid van den student Liang om wille van alle die 

 schoonheden te spreken, maar wij zullen nu spreken van de dame in het elegante boudoir. Al 

 verscheidene dagen waren er verloopen, sinds dat zij in het huis van Mevrouw Yao gekomen 

 was, toen eene dienstbode haar kwam afhalen, om naar huis terugtekeeren. Hare tante vroeg 

 haar te vergeefs herhaalde malen om te blijven. Maar zij nam afscheid en ging haastig op 

 weg. Naar huis teruggekeerd zijnde en hare ouders begroet hebbende, wendde zij zich met lang- 

 zame schreden naar hare slaapkamer. Pi-youe nam de sleutels en opende de fraaije deur; ter- 

 wijl Youn-hiang eerst binnen trad om de gazen vensters open te zetten. Li-tchoun veegde haastig 



{}) In China vervangt de gans de plaats van onze postdiüf. 



{") Woordelijk: //Onder eenen olijfboom te gaan wonen." Zie Nota VII. 



( 3 ) Zie Nota IX. 



