12 



HOOFDSTUK VIII. 



DE STUDENT LIANG ONDERVRAAGT ZIJNE TANTE. 



De roode schijf rees uit het oosten. Vervuld van droefenis terwijl hij zijne smart verkropte, 

 hield hij het tot aan den dageraad uit. Van zijne hartszaak vervuld, kamde en wiesch hij zich 

 met moeite en trad met loome schreden langzaam den salon binnen. Mevrouw was vroeg 

 opgestaan en zat voor in de gezelschapszaal en toen zij den student zag aankomen, sprak zij 

 hem aldus aan: //Waarde neef, als men zoo alleen in eene luchtige studeerkamer woont en 

 niets te doen heeft, dan schijnt de dag lang, maar naast de studeerkamer is eene roode brug, 

 die naar den binnentuin leidt, waar fraaije bloemen, mooije vogels en schoone gezigtspunten 

 zijn. Wanneer gij uitscheidt met gedichten en boeken te bestuderen en uw geest vermoeid is, 

 dan moogt ge wel daar gaan wandelen, om uwe neerslagtigheid wat te verzetten." 



De student maakte van deze gelegenheid gebruik om haar het volgende te zeggen: //Giste- 

 ren avond heb ik reeds den geur van honderderlei bloemen bespeurd. Het landschap doet niet 

 onder voor dat van de Elyseesche velden, ( x ) zoodat de wandelaars door het uitzigt vervoerd 

 worden en niet meer aan hunnen geboortegrond denken. Toevallig kwam ik de Pioniakoepel 

 voorbij en zag daar een paar schoone dames, die bij eene lamp zaten te lagchen en te dam- 

 men. Ik weet echter niet welken naam deze bevallige dames dragen." 



Zijne tante antwoordde lagchende: //Het zijn de dochters van uwen oom en tante, die zamen 

 hier gekomen zijn om mij te feliciteren. Die niet dat korte haar heet Ma. Hare moeder 

 is mijne zuster. Haar voornaam is Tsai-ld en zij is vijftien jaar oud. Het is een intelligent 

 wezen en zij steekt boven de alledaagsche meisjes uit. Gisteren bij het feestmaal zijn wij al 

 overeen gekomen om haar als huisvrouw aan mijnen zoon te geven. Zij, wier haren tot op 

 de schouders hangen, is de dochter van mijnen broeder; zij heeft eene aangeboren voorliefde 

 voor witte kleederen. Het is Yao-sien, de nicht van de andere, zestien jaren oud en zij heet 

 Yang. De verzen, die zij maakt en zingt, vervullen iedereen met verwondering. Haarluitspel 

 is verheven en krachtig en alle dingen, die maar in ' de wereld bestaan, kent zij volmaakt. 

 Ik geloof niet, dat er in de geheele provincie eene is, zoo intelligent als zij en naar mijn in- 

 zien, behoort zij niet tot de tAveede soort van menschen ( 2 ). Hare beide gouden leliën ( :! ) zijn 

 slechts twee duim lang." 



Toen Liang dit hoorde, werden zijn hart en ziel verward. Zijn hart was in het elegante bou- 

 doir; terwijl zijn ligchaam in de zaal was. Mevrouw rigtte herhaalde malen vragen tot hem, 

 maar hij brabbelde en gaf onzamenhangende antwoorden. 



(i) Poung-lai, liet verblijf der gelukzaligen. 



(2) Zie Nota XIII. 



(3) Hare voetjes. 



