10 



rapen en keer dan spoedig naar de kamer terug/'' Pi-youe gehoorzaamde aan hare woorden 

 en ging weg. Zij baande zich eenen weg door de bloemen, liep langs de wilgen en ging den 

 vijver rond. Zij zag, dat Liang nog niet weggegaan was, maar nog steeds op de balustrade als een 

 gek en beschonkene leunde. Met zijne handen ondersteunde hij zijne schoone wangen en was stil 

 en stom. //Ik denk dat zijne ingewanden door liefdes gedachten aan onze schoone jufvrouw ver- 

 scheurd zijn. Ik geloof echter, dat er wel meer clan duizend schoone ongehuwde meisjes zijn; maar 

 hoeveel menschen in de wereld zijn er toch al niet om wille der vrouwen om het leven ge- 

 komen." Zij naderde en liep de Pioniakoepel op. De student Liang maakte in de verte voor 

 haar eene buiging. //Waarheen was de ziel van den jongeling wegens dit meisje gevlogen?" Toen 

 hij de juffer zag komen, dacht hij dat zij opzettelijk kwam, om hem tot het mingenet uitte- 

 noodigen ( 1 ): //Welke dame is die, welke zoo even een wit kleed aan had? Het is stellig 

 Tchang-ngo ( 2 ), die op deze plek nedergedaald is, of het is stellig een engel van het Paradijs ( 3 ). 

 Zij heeft mijne ziel ontroofd en is er mede weggevlogen. Toen zij wegging, wierp zij hare oogen 

 op mij en met den lach van haren mond, maakte zij mij verliefd en wekte mijne hartstog- 

 ten op. Welk eene goede kans, zoo gij, mejuffer! voor mij eenen brief zoudt willen bezorgen. 

 Het zoude zijn als de student Tchang, toen hij juffer Houng ontmoette (f)." Toen Pi-woue dit 

 hoorde, werd zij boos. //Wanneer gij een fatsoenlijk meisje bij die uit het westelijk pavil- 

 joen ( 5 ) gaat vergelijken, Avie zal dan juffer Houng zijn, die voor u eenen brief zal bezor- 

 gen en den rooden stof naar het paleis Kwang-han zal durven jagen? ( G ) Ik verzoek u, mijnheer! 

 niet over wellustige dingen te spreken. De huisselijke wetten der binnenvertrekken zijn koud 

 als ijs. Houd dus op met misdadig aan de paarsche perzikken des hemels ( 7 ) te denken en 

 hunker niet naar de roode abrikozen naast de zon ( 8 ). Keer naar huis terug, neem een vlam- 

 mend zwaard, snijd uwe liefdesgedachten af en hunker niet langer." Zij liep toen het ter- 

 ras op en raapte de damsteenen bij een. De student Liang bragt eenen lach te voorschijn en 

 zeide het volgende: //Juffer! gij zegt dat de stof het reine ijs niet mag bezoedelen, maar waar- 

 om hebt gij mij dan hare liefelijkheid en dartelheid doen zien. Haar geheele gelaat was opge- 

 ruimd en zij lachte herhaaldelijk. Wilt gij mij zeggen of er naar den hemel geen weg is, om 

 Liou-lang binnen te smokkelen ( 9 ). Ik hoop juffer, dat gij mij de blaauwe brug ( l0 ) zult wij- 

 zen en opleiden, dan zal ik stellig uwe goedheid niet vergeten en ondankbaar jegens u zijn." 

 Toen Pi-3 T oue deze woorden hoorde, antwoordde zij glimlagchende : //Waar geene liefde is, 

 moet gij u niet gaan verbeelden, dat er liefde bestaat. Dat mijne meesteres zoo lachte, was 

 alleen omdat zij u, mijnheer! in uw gedrag zoo alle maatschappelijke regelen zag veronacht- 



C 1 ) Woordelijk: "om regen en wolken te worden, even als voor den koning van Thsou." Zie Nota X. 

 .(2) De Chinesclie Diana. Zie Nota VII. 



( 3 ) Poung-lai: het verblijf der gelukzaligen. 



( 4 ) en ( 5 ) Zie Nota VI. 

 (e) Zie Nota XI. 



(7) en ( s ) Zie Nota XII. 

 ( 9 j Zie Nota IX. 

 < lü ) Zie Nota VIL 



