Zijne moeder antwoordde: //Mijn kind luister! Ik heb steeds hooren zeggen , dat een nuttige 

 vriend een goed medestudent is. Bovendien woont uwe tante Yao in dit Canton. Sedert dat zij 

 afscheid van mij genomen heeft, hunkert zij steeds naar mij. Morgen is juist haar verjaardag 

 en gij moet dus eenige geschenken medenemen om ze haar op dien feestdag te geven. Gij 

 kunt dan in de studeerkamer van het huis uwer tante gaan wonen en zorgvuldiglijk eenen 

 vriend zoeken om met u de letterkunde te beoefenen. De olijftak in de maan ( l ) is eigenlijk 

 zoo ver niet en ik hoop, mijn kind, dat gij in het najaar op de lijst ( 2 ) zult komen en den 

 letterkundigen roem uwer familie geene schande zult aandoen. Het spijt mij slechts, dat vader 

 zoo ver van hier in de hoofdstad is en dat er niemand is, die voor hem de familiezaken be- 

 heert. Kindlief! gij moet spoedig aan de terugkomst denken en maken, dat uwe moeder niet 

 over de deur behoeft te hangen Om naar u uittezien. ( 3 )" 



Nadat zij gesproken had, boog Yih-tsang haastig en nam afscheid. De huisjongen ging naar 

 binnen om te pakken, en maakte verscheidene geschenken gereed; en nadat hij zijne moeder 

 vaarwel gezegd had, ging hij naar de rivier Tchang. 



hoofdstijk: ui. 



LIANG FELICITEERT MEVROUW YAO. 



Hij riep de bootslieden toe om spoedig de touwen lostegooijen en weldra drukte het drijven- 

 de bootje het blaauwe water; terwijl het roeigezang tot aan de w T olken drong en de meeuwen 

 onbedacht op strikken om hen heen zweefden. 



De boot ankerde te Sou-tcheou, waar men tezamen aan wal ging en Liang de stad be- 

 deesd inliep om zijne tante te gaan opzoeken. Hij gelastte zijnen bediende om eerst dezaalinte 

 loopen en hem aantedienen. Mevrouw gaf last om den heer Liang te verzoeken binnen te ko- 

 men. Zoodra de student zijne tante zag, boog hij haastig neder enzeide: //Mijne moeder heeft 

 mij gelast u hare gelukwenschen aantebieden; ik heb eenige geringe geschenken mede gebragt 

 om ze u te vereeren, om u aldus mijnen ijver en mijne gevoelens te betoonen." Toen Me- 

 vrouw Yao dit hoorde en de geschenken zag, was zij zeer verheugd; zij meesmuilde en ant- 

 woordde Liang glimlagchende: //Ik veronderstel, dat uwe waarde moeder gelukkig en dat uw 

 vader in de hoofdstad gezond en wel is. Uwe bekwaamheden , waarde neef, waren van vroeg 

 af al uitstekend. In het maanpaleis is steeds de geur van olijftakken ( 4 ). Ik ben zeer 



i, 1 ) Zie nota VII. op liet einde. 



(2) De lijst waarop de namen van hen die door het Examen gekomen zijn, gedrukt slaan. 



( 3 ) Tn angstige beslommeringen dat gij niet terugkomen zult. 



(4) Zie nota VIL 



