50 



ture omgorden, maar alles vergeten. Weet gij mijnheer Liang, dat mijne ingewanden verscheurd zijn?" 

 Zij verbrandde daarna hare gestikte zijde en brak hare gouden naalden. //Mijn sierlijk bed is 

 kil en eenzaam en ik ben ontstemd en lusteloos. Ik ben een ongelukkig meisje, dat niemand 

 heeft op wien het vertrouwen kan en ik ben een ijdel en nutteloos schepsel op deze wereld." 

 Nadat zij alles geheel en al vernietigd had, bleef het gebloemde briefpapier met het eedformu- 

 lier nog over. Zij nam het op en herdacht de omstandigheden , toen zij met hem in den tuin was : 

 //Als ik dood ben, dan zal ik eene reine vrouw zijn, martelares der kuischheid \" 



HOOFDSTUK XXXII. 



YAO-SIEN HOORT, DAT HAAR VADER BEVORDERD IS. 



De menigvuldige gedachten, die bij haar oprezen, waren niet te tellen. Plotseling kwam Li-tchoun 

 haar eene boodschap brengen. Zij vertelde haar, dat haar vader tot gen er aal-majoor van den 

 linkervleugel en bevelhebber van het leger bevorderd was; dat hij bij de eerste gunstige ge- 

 legenheid onder zeil zoude gaan en zich met zijne familie naar de hoofdstad zoude begeven. 

 Toen Yao-sien dit hoorde, werd zij nog bedroefder: //Nu heb ik geene hoop meer om mijnen 

 minnaar terug te zien. De hemel is onbegrensd, de weg is ver en bergen en rivieren zullen 

 ons scheiden. Bovendien is de heer Liang met jufvrouw Liou verloofd. Het schijnt in den 

 hemel geschreven en besloten te zijn, dat ik in dit leven alleen moet slapen. Aan wien zal 

 ik al wat ik op het hart heb kunnen ontboezemen?" 



Zij pakte toen, gehoorzaam aan de bevelen haars vaders, haar reisgoed in en op een en geluk- 

 kigen dag ( l ) heesch men het zeil en ging op weg. Het oog ontwaarde niets dan water en 

 bergen, zoodat zij voortdurend in hare gedachten kon verzonken blijven. Het stroomende wa- 

 ter treft een bedroefde en hoe zoude zij dus lust gevoeld hebben om het landschap gade te 

 slaan? Veel droefheid en veel kommer waren in dit scheepje. Ook had men op reis vele 

 gevaren door te staan, maar ten laatste bereikte men de keizerlijke residentie en ging aan wal, 



HOOFDSTUK XXXIII, 



DE OUDE HEER YANG LOGEERT ZIJN HUISGEZIN BIJ DEN MANDARIJN TSIEN. 



Dadelijk ging hij aan wal en ontscheepte zijn huisgezin. Zijn paleis zag er prachtig uit en 

 was geheel en al nieuw. 



(i) De chinezen ondernemen niets van belang alsvorens zij eenen gelukkigen dag in den almanak uitgezocht hebben. Deze 

 almanak wordt op last van den keizer gedrukt, en de leden van het sterrekundige collegie te Peking bepalen de gelukkige 

 en ongelukkige dagen van het jaar. 



