51 



Op eenen zekeren dag ging hij op audiëntie bij den keizer. Er waren juist op de grenzen twis- 

 ten en ongeregeldheden voorgevallen ( 1 ). Zijne Majesteit benoemde den generaal-majoor Yang 

 om zich naar de grenzen als postcommandant te begeven en zeide: „ Wanneer gij daar een 

 jaar dezen post hebt waargenomen en naar de hoofdstad teruggekeerd zijt, zal ik u volgens 

 verdienste beloonen en niet ondankbaar zijn." 



Nadat de heer Yang de instructiën van zijne Majesteit ontvangen had, keerde hij naar huis 

 terug en ging bij zijne vrouw langzaam wijn inschenken en drinken. //Ik moet nu naar eenen 

 grenspost toe en wat u, mijne huisgenooten, aangaat, gij zult moeijelijk naar uwe geboor- 

 teplaats kunnen terugkeeren. Maar nu is er hier een lid van het Han-limcollegie ( 3 ), Tsien ge- 

 naamd, een schoonbroeder van mij en uw eigen volle broeder. Gij moet maar met onze doch- 

 ter naar zijne woning gaan en een jaar in zijn huis blijven logeren. Gij kunt daar wachten 

 tot dat ik. naar het hof teruggekeerd ben, als wanneer ik u kan komen afhalen. Ik behoef 

 mij dan ook niet beangst te maken, dat gij niemand zult hebben om mede omtegaan." 



Mevrouw pakte volgens dien last hare bagage haastig te zamen en maakte nog een afscheids- 

 maal gereed. 



Nadat de oude heer het afscheids glaasje gedronken had, gaf hij nog zijne laatste wenschen 

 'aan zijne vrouw en dochter te kennen. Mevronw moest bij den heer Tsien in huis gaan wonen , 

 opdat broeder en zuster over hunne hartszaken zouden kunnen spreken. In den achtertuin was 

 eene ledige studeerkamer, waar hij zijne nicht en hare moeder rustig kon laten wonen. De heer 

 Yang zeide nog tegen den heer Tsien: //Wanneer mijne zending volbragt is en ik naar het 

 hoi' teruggekeerd ben, zal ik uwe goedheid, beste schoonbroeder, -vergelden." Beiden zeiden elkan- 

 der toen vaarwel en gaven e]kander de hand tot afscheid. 



Yang klom te paard, hief de zweep op en begaf zich op reis. Aan de grenzen gekomen, 

 monsterde hij de infanterie en cavallerie en het garnizoen. Zijn krijgshaftig uiterlijk, zijne 

 dapperheid en beradenheid deden hem de harten der soldaten winnen; hij was inderdaad een 

 oud generaal van het hof. 



HOOFDSTUK XXXIV- 



LIANG KEERT NAAR TCHANG-TCHEOU TERUG. 



Spreken wij nu niet meer over de zaken van den generaal aan de grenzen, maar laten wij 

 weder wat vertellen van den student in de studeerkamer. 



Sints dat hij zijne hartewensclien niet had kunnen volgen, was hij suf en radeloos geworden 

 en verrigtte zijn werk zonder hart en ziel. Voortdurend zat hij aan zijn venster klagend te 

 snikken en onophoudelijk steende hij en slaakte hij groote zuchten. 



C 1 ) Woord: zaken gebeurd en wind en stof verrezen. 

 (2j Zie de noot aan den voet van bladz. 6, 



