55 



studeerkluis dag aan dag zijn ellendig bestaan. De geheele lente door was hij lijdend, totdat 

 de zomer weder gekomen was en in al die dagen had hij geen enkel middel gevonden om 

 de gedachten in zijnen boezem te verstrooijen, maar voortdurend dacht hij bitter weenend aan 

 het schoone meisje. Op eenen zekeren morgen trad zijn neef, de jonge heer Yao, zijn studeer- 

 vertrek binnen, om eens te kijken hoe het met de gezondheid van Yih-tsang ging. 



f/De examinator zal spoedig examen gaan afnemen" zeide hij //en gij kunt dit jaar op het na- 

 jaarsexamen hoog opklimmen. Gij moet maar vlijtig de boeken en kronijken bestuderen, want 

 waartoe dient het om den geheelen dag met gefronsde wenkbraauwen te zitten? Als gij er re- 

 denen toe hebt, vertel mij die dan, want niets schaadt iemand zoo gemakkelijk, als geheime 

 droefheid en kommer." 



Yih-tsang kon moeijelijk de ware omstandigheden vertellen; want hij wist, dat als hij er 

 den mond van open deed, het hem bitterlijk zoude wonden. Hij riep dus met eene zachte stem: 

 //Beste neef! luister eens. Hoe zoude ik lust gevoelen om te gaan studeren. Ik meen dat 

 eene bevordering mij niet beschoren zal zijn, want wanneer is ooit een zieke in zijn examen 

 geslaagd? Gij hebt groote talenten, welke gij ruimschoots gebruiken moet. Gij kunt langzamer- 

 hand de hoogere literarische graden bereiken ( x ); maar ik heb geene hoop, dat ik dit jaar in 

 het examen slagen zal en ik vrees bovendien, dat ik mijn ellendig leven niet tot de volgende 

 lente zal kunnen rekken." 



De student Yao antwoordde lagchende: //Mijn beste neef! gij spreekt als een dolleman. Ik 

 weet, dat gij altijd een knappe kerel geweest zij t, voor wien het eene kleinigheid was om verdien- 

 sten en roem te verwerven. Nu zijt gij sints eenigen tijd wegens eene onbeduidende zaak vol 

 droefheid en wilt u niet verwaardigen om mij die mede te deelen. Gij zegt, dat gij niet in het 

 strijdperk treden wilt om examen te doen; maar dan hebt gij tien jaren nutteloos uwen studie- 

 ijver verkwist. Er is maar eens in de drie jaren promotieexamen en welk mensch heeft geene 

 lust om eens de blaauwe wolken te betreden ( 2 )? Al hebt gij ook eenen hemelhoogen tegenspoed 

 gehad, zoo kunt gij toch tevreden zijn, wanneer uw naam op de lijst vermeld wordt. Ik raad 

 u aan, om niet zoo aan uwe droefheid en smart toetegeven; want ik vrees, dat dan uw vader 

 den geheelen dag om u bekommerd zal zijn. Sints eeuwen herwaarts, heeft men als mensch 

 alle pligten der ouderliefde te vervullen en men mag niet als een dwaas, of als een bezetene 

 handelen." 



De student Liang overwoog het gehoorde in zijn hart en daar hij ook gaarne zijne schoone in 

 de hoofdstad wenschte te ontmoeten, volgde hij de woorden van zijnen neef op. Hij stond op en 

 begon aan zijn venster te studeren. De student Yao nam buigende afscheid en keerde naar 

 huis terug. Niet lang daarna kwam de examinator wederom zitting houden. Daar Yih-tsang 

 en zijn neef bovenaan stonden, wenschten zij dus afscheid van hunne ouders te nemen en de 

 reis naar de hoofdstad te aanvaarden. 



(1) Woordl: langzamerhand hooger op den walvischkop klimmen. Zie nota XXXIV. 



(2) zie Nota "Vil en de 5 e noot aan den voet van bladz. 33. 



