leven in verschillende plaatsen gebleven waren! Dan hadden wij niet aan elkander gedacht, 

 en onze liefde niet met ons behoeven te dragen! Laat ons zweeren, dat wij elkander in onze 

 droomen zullen opzoeken en ons vereenigen! O jammer ! dat een liefdeloos zwaard , onze liefde door- 

 hakt en ons scheidt; want van nu af aan, zal een -stap afstands, duizende mijlen worden." 



De vogelen begonnen te zingen en de bloesems vielen af, en beider levensgeesten waren uitgeput. 



Hunne liefde was zoodanig, dat zij het hoofd niet dorsten omdraaijen; maar zij bedwongen 

 hunne droefheid en hunne tranen afvegende, keerde elk terug. 



HOOFDSTUK XL. 



ONZE HELD STELT DEN KEIZER VOOR OM DE REBELLEN TE GAAN TUCHTIGEN. 



Met tranen in de oogen, keerde Liang naar zijne studeerkamer terug en begon haastig 

 bij het lamplicht eene memoriaal op te stellen, waarin hij den wensch uitdrukte naar de gren- 

 zen te mogen gaan, om de oproerlingen te bevechten, de * * * sche rebellen uit te drijven en 

 het land de rust weder te geven, om zijnen dank voor de keizerlijke gunst te betoonen. Hij 

 kleedde zich daarop in zijne gala kleeding en begaf zich naar zijne Majesteit op audiëntie. 



Toen de keizer zijn memoriaal gelezen had, was hij zeer verheugd. //Door dat gij de**.* ers 

 met kracht wilt gaan bestrijden,, beschaamt uw jeugdige heldenzin mijne hovelingen. Indien 

 gij u de verdienste kunt verwerven van de grenzen de rust te hebben wedergegeven , zoo zal 

 ik u in den adelsland verheffen en zonder karigheid uwe edele persoon beloonen/" 



Hij schonk hem dadelijk het zw r aard der - leenmannen , en gaf last dat honderd duizend dap- 

 pere soldaten naar de grenzen zouden uittrekken. De Han-lin de bevelen des keizers ontvangen 

 hebbende, nam afscheid van Zijne Majesteit en alle hoogere en mindere hovelingen gaven hem 

 een afscheidsmaal. Nadat het feest afgeloopen was, klom hij te paard en begaf zich op weg. 

 Hij zag, dat het landschap der grenzen bedroevend was. De wind dwarrelde zandkolommen op 

 en verduisterde daardoor den weg. Wanneer hij het hoofd omkeerde en achter zich keek, zag hij 

 niemand gaan (*). Alleen wegens eene liefderijke maagd, tartte hij den dood op het slagveld. 



Van nu af aan weten wij nog niet of hij leven of sterven zal, want sints jaren herwaarts 

 zegt men, dat nederlaag en zege van den Hemel afhangen. 



HOOFDSTUK XLT. 



LIANG WORDT DOOR DEN VIJAND INGESLOTEN. 

 Toen hij aan de grenzen gekomen was, sloeg hij dadelijk het kamp op. Liang stuurde toen 



{}) d- i. de streek was onbewoond. 



