65 



Toen mevrouw den heer Yao binnen gelaten had, deelde hij haar weenende de redenen van 

 zijn vertrek mede. 



//Daar de***ers aan de grenzen oproer gemaakt hebben, is er een Hanlindoctor met geest- 

 drift heen getrokken om ze te tuchtigen. Die man is mijn eigen neef Liang. Maar wie had 

 kunnen denken, dat zijne soldaten zouden verslagen worden en in de * * * sche woestijnen 

 zouden omkomen! Het is te bejammeren, dat zulk een jeugdige held zijne ouders verzaakt en 

 verlaten, en zijn leven verloren heeft. 



Op keizerlijk bevel stuurt het Ministerie van Oorlog er levensmiddelen en fourage heen. Ik 

 ben de bevelhebber van het transport en moet dus medegaan. Daarom ben ik opzettelijk hier 

 gekomen, om u mijne groeten te brengen en afscheid van u te nemen, want ik weet nog niet, 

 wanneer ik zal kunnen terugkeeren." 



Toen Mevrouw deze woorden hoorde begon zij luide te weenen en riep uit : 



z/De weg naar de grenzen is ver, en hoe is die begaanbaar? Wanneer gij echter aan de gren- 

 zen gekomen zijt, moet gij berigten inwinnen en uw oom moet het mij in eenen brief melden/'' 



Nadat Yao dezen last op zich genomen had, nam hij afscheid en vertrok; maar Youn-hiang 

 had ter zijde gestaan en alles gehoord. 



HOOFDSTUK XLIEL 



YOUN-HIANG BRENGT HET BERIGT AAN HARE MEESTERES. 



Met heimelijk vallende tranen, keerde zij naar hare meesteres terug, om haar dit mede te 

 deelen en in eene heftige gemoedsbeweging, stoof zij het boudoir binnen. 



Voordat zij nog een woord tegen hare meesteres gesproken had, begon zij te krijten: „O juf- 

 vrouw! wat voor een verschrikkelijke ramp is daar gebeurd! Om uwentwille heeft Mijnheer 

 Liang het bevel over eenige troepen aangenomen. Hij is op het slagveld verslagen en zijn 

 geest is naar het schimmenrijk gegaan. Mijnheer Yao gaat ook weg, om een transport levensmid- 

 delen over te brengen, en is juist afscheid bij de oude mevrouw komen nemen. 



Hij vertelde in den salon, dat de heer Liang omgekomen was. Ik stond ter zijde en hoorde alles." 



Toen Yao-sien dit hoorde, begaven haar hare levensgeesten; twee stroomen parel tranen vloei- 

 den neder en haar hart brak: //Nu mijn minnaar Liang om mijnentwille, met minachting van 

 zijn leven, omgekomen is, durf ik niet meer alleen blijven leven, maar ik zal mijnen minnaar 

 in de andere wereld opzoeken en met hem zamen gaan, opdat hij niet alleen onder de aarde 

 moet rond wandelen. O jammer! dat zulk een jeugdig mensch om mijnentwille omgekomen is. 

 Hij is nu een eenzame en verlatene geest ( l )\" 



( l ) //"Wou-tchou" Wanneer iemand sterft en hij heeft eenen zoon, clan is die zoon meester, d. i. hij beheert den eeredienst 

 voor de voorouders. Is echter iemand zoonloos gestorven zoo is hij meesterloos (wou-tchou), daar clan niemand dien eere- 



dienst beheert. De geest van den zoonloos gestorvene is deshalf ongelukkig 



'.) 



