68 



den de rust weder te geven. Ik vrees dus, dat hij zijn arme leven aan de grenzen verliezen 

 zal." 



De echtgenooten spraken er den geheelen dag hartsbedroefd over en zij bekommerden zich 

 dag aan dag over hem. Op eenen zekeren dag, dat hunne wenkbraauwen weder wat ont- 

 spannen waren en hun hart wat ligter geworden was, werd hen waarachtig geboodschapt, 

 dat hun zoon in groote moeijelijkheden gekomen was. Zij sloegen zich op de borst en vielen 

 luid krijtende, op den grond neder. 



//O! hoe ongelukkig, dat ons kind gestorven is en de welriekende lampen niet meer aange- 

 houden kunnen worden ( l )." 



O! hoe droevig, dat de plaats aan onze knieën nu eenzaam en verlaten zal zijn ( 2 ). Hoe jammer, 

 dat zulk een knappe en jeugdige zoon, wegens roembejag zijne groene lente weggeworpen heeft!" 

 Man en vrouw stortten daarop eenen hevigen tranenvloed en beide oudjes stierven bijna van 

 droefheid. Zij riepen zijne ziel aan, lieten missen voor hem lezen, en maakten toebereidselen 

 voor den rouw. Zij kleedden zich in rouwkleêren, zetten het zielbordje op ( 3 ), en beweenden 

 hunnen zoon, 



HOOFDSTUK XLV. 



YOU-KHING DENKT AAN HARE EER. 



Het doodberigt bereikte ook het paleis van den Minister en de heer Liou was zeer bedroefd 

 toen hij het vernam, en hij en zijne gade vertelden het aan hunne dochter. Toen You-khing 

 dit hoorde, begonnen hare tranen te stroomen: //Hoe jammer, dat zulk een talentvol jongeling 

 aan de grenzen gesneuveld is! Wie zal nu zijn gebeente bijeenzamelen en naar zijn geboorte- 

 land terugbrengen?" 



Zij keerde na het zeggen dezer woorden naar hare kamer terug en trok haar zijden ldeed uit. 



„Van den huidigen dag af, heb ik geen hoop meer om ooit zijde te dragen. Ik wil mij 

 niet meer kappen en mijn toilet maken, en ook geen bloemen meer dragen, want ik heb geen 

 lust meer om mij in de natuur te verlustigen of te gaan wandelen, maar ik zal steeds, diep 

 bedroefd, om mijnen heer moeten denken." 



Haar rouge droogde op, haar blanketsel viel af en zij was hartsbedroefd. 



Toen de kamerjuffer zag, dat bare meesteres zich zoo om haren minnaar bedroefde, trad zij 

 vooruit om haar te troosten. 



I 1 ) Zie Bladz. 54 nota 3. 



(?) Kinderen zitten aan de knieën hunner ouders. 



( 3 ) Na den dood van eenen Chinees, wordt zijn naam in een houten bordje gesneden en dit bordje wordt op het voor- 

 vaderlijke offertafeltje, of ook in den voorvaderlijken tempel, geplaatst. Dit bordje heet Ling pai. (zielbordje). 



