72 



dochter roepen en sprak haar van dit huwelijk; dat het goed gepast was en dat zij van geluk 

 mogt spreken, zulk eenen man te krijgen. Toen jufvrouw Liou dit hoorde, wierp zij zich ontsteld 

 op hare knieën neder en terwijl twee tranen uit hare oogen parelden, smeekte zij hare moeder 

 aldus: //Ik ben reeds met den heer Liang verloofd en mijn ligchaam behoort hem toe. Deze 

 talentvolle jongeling is nu aan de grenzen gesneuveld en zijn eenzame geest is verlaten, 

 tot mijne groote droefheid. Zijn hart en ligchaam zijn nog niet koud, en gij wilt mij reeds 

 dwingen om te hertrouwen. Hoe zal ik dan over de verwijten der familie Liang kunnen heen- 

 komen? Sints eeuwen herwaarts vliegt de zwaluw, die haar maat verloren heeft, alleenen wil 

 niet meer paren; hoe zoude ik dan, eene kuische maagd, twee mannen mogen huwen. Gij en 

 papa behoeven u niet om mijnentwille te beangstigen, want ik wil gaarne in dit leven alleen 

 slapen. Ik zal u en papa mijn geheele leven lang dienen, en evenals eene afnemende maan ( l ) 

 en eene verwelkte bloem de voorbeelden der oudheid nastreven." 



Mevrouw vermaande hare dochter nog eens met deze woorden: ,/Wat behoeft gij zoo op dien 

 jongman verliefd te blijven. Gij en Liang kennen elkander niet en gij hebt u met een stukje 

 zijdedraad voor uw geheele leven verloofd ( 2 ). Daar het huwelijk echter daarboven niet besloten was, 

 is hij vroeg gestorven en hij is nu voor u niet meer dan iemand, dien gij op den weg voorbij 

 gekomen zijt. Ik heb daarom eenen jongman van eenen aanzienlijken stand gekozen, om hem 

 met u te vereenigen en u gelukkig voor het leven te maken?" 



You-khing antwoordde hare moeder snikkend: v Beste moeder! Gij spreekt zonder nadenken. 

 Gij zegt, dat ik en Liang vreemden zijn, maar ik ben reeds voor mijn geheele l^ven met hem 

 verloofd. Alhoewel wij dus ook de huwelijksplegtigheden nog niet voltrokken hebben, zoo moet 

 toch mijn woord goud zijn ( 3 )." 



De koppelaarster Wang viel haar toen in de rede en zeide : //Ik geloof, dat gij te zeer door 

 liefde verstrikt zijt. Sints de vroegste tijden heeft men reeds gezegd, dat de hemel de huwelij- 

 ken besluit en dat een mooi meisje bij eenen knappen jongman behoort ( 4 ). Het geboorteceêl- 

 tje is maar het eerste. Ik zal trachten u nu iets van de rijkdommen van den heer Lan te ver- 

 tellen. Ik heb gehoord, dat hij van eene hooge familie is en als gij hem niet trouwt, dan be- 

 gaat gijeenen grooten misslag. Dat zijn A*ader een hoog ambtenaar is, behoef ik u niet te vertellen. 

 Zijne Majesteit is echter een gezworen vriend van hem ( 5 ). Barnsteen en koraal, zijn voor hem 

 niets dan vuilnis en paarlen en edelsteenen, gelijk zand en aarde. Zijn park is uitgestrekt 

 en overheerlijk schoon, met wilgen aan de linker en bloemen aan de regter zijde. Hij heeft 

 wel honderd schoone slavinnen, die 's winters in 't zwaar satijn en 's zomers in gaaszijde ge- 



{ l ) Eene maan die vol geweest is, maar nu aan het afnemen is. fig: vooreen meisje dat verloofd was, maar wieus geliefde 

 gestorven is. 



{") Bruid en bruidegom drinken te zamen uit bekers die met een' rooden zijdedraad aan elkander verbonden zijn. De 

 huwelijksband wordt figuurlijk door den rooden zijdedraad uitgedrukt. 



( 3 ) Mijue belofte moet zoo goed als duizend goudstukken zijn. 



( 4 ) Woordel. "dat een rood gelaat bij eenen groenen jas behoort." 



( b ) De koppelaarster is hier aan het bluffen, weshalve de commentaar, ook zegt; "Wat een rare geschiedenis ! een raar 

 vertelsel!", 



