86 



You-khing maakte eene buiging en zeide: //Geef u geene moeite, mijn vader. Hij is nu toch 

 al met een ander meisje getrouwd en ik denk er niet meer aan, om mijn hoofdhaar op te 

 binden ( T ). Laat hem vreugde en geluk genieten en laat mij bij mijne droefheid blijven/" 



Mevrouw zeide toen lagchende: „ Allerschoonste! Gij spreekt zonder overleg. Hij heeft 

 uwe goedheid niet vergeten, want hij heeft uwe deugd bekend gemaakt; maar als de keizer 

 zelf middelaar is, is men zijn eigen meester niet meer. Wij beiden smeeken u dus, om te be- 

 daren en uw voorhoofd te ontplooijen.'" 



You-khing gaf geen antwoord op deze woorden. Toen de nacht gedaald was, wenschte zij 

 hen goeden nacht en begaf zich naar hare slaapkamer. 



De thesaurier ging den volgenden morgen op audiëntie en diende zijn memoriaal in. Nadat 

 de keizer het ingezien had, zeide hij glimlagchende: 

 z/Wat voor wonderlijke dingen gebeuren er toch op de wereld." 



Hij gaf toen aan Liang vergunning, om ook deze dame te huwen en hij schonk aan beide 

 dames den rang van vrouwe, onder bepaling, dat dit huwelijk evenals het vorige zoude gevierd 

 worden en dat hij met de voltrekking er van niet zoude dralen. 



HOOFDSTUK X.IX. 



YAO-SIEN VERMAANT HAREN MAN OM YOU-KHING TE TROUWEN. 



Nadat Liang den wil des keizers vernomen had, verliet hij het hof en ging naar huis , om dit 

 geval aan zijne schoone te vertellen. Toen hij in zijne kamer gekomen was, riep hij : //Yao-sien! 

 ik heb u iets aangenaams te vertellen, dat tegelijkertijd allerwonderbaarlijkst is. Jufvrouw 

 You-khing is nog niet dood, want zij is door iemand gered en bevindt zich nu te Peking. Zijne 

 Majesteit heeft nu goedgevonden, dat ik ook met haar vereenigd worde; maar hoe moet ik deze 

 zaak behandelen?" 



Mevrouw Yao-sien antwoordde hem: 



,/Toen de draak door het water omringd werd ( 2 ), heeft jufvrouw You-khing zich om uwent- 

 wille van het leven trachten te berooven. Hare schitterende kuischheid en trouw zijn dus bij de 

 goden bekend, en nu gij met mij getrouwd zijt, spreekt gij zoo harteloos en zoo onregtvaar- 

 di°'. Daar zijne Majesteit wil hebben, dat gij haar huwt, zoo zal ik uwe bijzit worden, opdat 

 wij naar behooren gescheiden zijn." 



Glimlagchende antwoordde Liang toen: //Zulk eene braafheid als de uwe, vrouwlief! is in deze 

 wereld zeldzaam." 



(') d. i. "te huwen;" omdat de meisjes in China eerst bij haar huwelijk, het haar opbinden. 

 (2) d. i. 11 Toea gij door roovers ingesloten waart." 



