87 



hoofdstuk: lx. 



DE TWEE FENIKSEN WORDEN HEREENIGD. 



Haastig maakte hij nu toebereidselen voor de voltrekking van dit huwelijk, even schitterend 

 en prachtig als het voorgaande. De uitzet, die de thesaurier aan zijne dochter medegaf, was 

 kostbaar en rijk. Nadat de plegtigheid afgeloopen was. ontmoetten, de twee dames elkander als 

 zusters en alhoewel You-khing een jaar ouder dan Yao-sien was, zoo waren zij toch evenals 

 zusters te zamen en droegen elkander niet de geringste afgunst toe. Liang nam Youn-hiang 

 en Pi-youe als bijzitten tot zich en elk van haar baarde naderhand uitstekende zonen. 



Zijne ouders liet hij ook te Peking komen en mevrouw bevochtigde hare kleêren met hare 

 tranen, toen zij haren zoon terugzag, terwijl zij uitriep: //Ik had gezegd, dat ik mijnen zoon 

 nimmer weder zoude ontmoeten en nu zijn wij allen op eens weder vereenigd. Zijne Ma- 

 jesteit heeft u bovendien in Zijne hooge gunst, toegestaan om twee zulke uitstekende vrouwen, 

 wier schoonheid die van Si-chi ( l ) overtreft, te huwen en aan onze kinderen en kindskinderen 

 eenen erfelijken rang geschonken, zoodut deze rJtijd gelukkig zijn zullen." 



Sints dien tijd was het geheele huis vol vreugde en de zefieren schenen voor cluizende jaren 

 dit huis te zullen begunstigen. 



Er kwam ook eene boodschap, dat de oude heer Liou aangekomen was. Toen You-khing 

 deze boodschap vernomen had, zeide zij hare schoonouders vaarwel en keerde naar huis terug, 

 om hare moeder terugtezien. 



Zij was met eene, met feniksen versierde, kroon getooid en droeg een rood kleed, terwijl zij 

 door twintig dienstmeisjes gevolgd werd, welke allen in schoonheid uitmuntten en in zijde gekleed 

 waren. 



Boven het hoofd onzer heldin werd een staatsiescherm van Aloëhout gedragen, terwijl een 

 tiental slaven achter haar liepen. Aan weerskanten waren mannen, die de keizerlijke bij- 

 len en de ceremoniestokken ( 2 ) droegen, terwijl anderen vergulde tabletten en vlaggen omhoog 

 hielden. 



Zoo bereikte zij in staatsie het huis van den heer Liou. 



De oude heer die in de zaal zat, dacht juist bij zich zei ven: //wie komt mij daar met zoo- 

 veel praal en staatsie bezoeken?" toen hij, het hoofd opligtende, zijne eigene dochter voor zich 

 zag. Hij dacht echter, dat hij droomde en wreef zich de oogen eens uit; maar hij moest toen 

 toch bij zich zei ven bekennen, dat deze schoone vrouw, wezentlijk zijne eigene dochter was. 

 Hij liet toen dadelijk zijne vrouw roepen, om hare dochter te zien; en toen deze haar zag, 

 schreide zij van aandoening en iïep uit: 



(1) zie Nota XXVI. 



(2) Dit zijn leekenen van rang. De ceremoniestokken zijn van rood Jiont, met eene vergulde meloen bekroond. 



