94 



NOTA XX. Bladz. 22, 35. 



Toen keizer Wou-ti nog jong was, vroeg hem eene der princessen , terwijl zij hem omhelsde : 

 //"Wilt gij trouwen?" Wou zeide: //Graag." Zij wees toen op hare dochter A-kiao enzeide: //be- 

 valt u die?" waarop hij lagchende antwoordde: //Als ik A-kiao tot vrouw kreeg, dan zoude ik 

 haar in een gouden huis laten wonen." 



Naderhand trouwde keizer Wou met haar. Daar echter in het 5de jaar zijner regering, 

 zijne liefde voor haar reeds verminderd was , sloot hij haar in het paleis Tchang-moun (Lange 

 deur) op. Sints dat oogenblik zocht zij steeds naar eene gelegenheid, om den keizer terug 

 te zien. 



Op zekeren dag hoorde zij, dat een zekere Sze-ma-siang-jou van het land Chou zeer bedre- 

 ven was in het maken van verzen. Zij zond hem toen 1000 goudstukken en verzocht hem 

 voor haar eene //Ode uit den harem" te vervaardigen. 



Sze-ma voldeed aan haar verzoek en maakte de //Ode uit het paleis Tchang-moun" 

 waarin hij des keizers gunst en de ellende van het paleis, waarin zij opgesloten was, met 

 levendige kleuren schilderde. Toen keizer Wou het gedicht gelezen had, werd hij zeer bewogen 

 en liet A-kiao weder in het vrouwenpaleis (Lou-koung) komen. Maar hare schoonheid was 

 reeds verwelkt en zij verkreeg de liefde van haren gemaal nimmer weder. 



(Zie: Han-wou-kou-sze. Anecdoten van de regering van keizer Wou der Han-djnastie). 



NOTA XXI. Bladz. 22, 35, 40. 



De bijzitten des keizers worden na verloop van een zeker aantal jaren (gewoonlijk 3 — 5) 

 verstooten en in eenen harem, het zoogenaamde koude paleis, opgesloten. 



Gedurende de regering van Hi-tsong van de Tang-dynastie (874 — 888) vond een zekere 

 Yu-yu in de gracht van het keizerlijk paleis een rood boomblad, waarop de volgende rege- 

 len gekrast waren. 



Waarom is het strooinende water zoo snel ? 

 In den diepen harem ben ik den geheelen dag ledig ! 

 Met angstvallige zorg draag ik dit roode blad op, 

 Om zich onder de menschelijke wezens te begeven. 



Yu nam toen ook een blad en schreef er de volgende regelen op: 



Ik zag uwe droefheid gegrifd op het roode blad. 



Aan wien wildet gij het versje op het blad geschreven, zenden? 



Met de eb, zag eene hofdame, mevrouw Han genaamd, het blad drijven en raapte het op. 



Eenigen tijd daarna werd Yu gouverneur der kinderen van den minister Han-young. 



Toen de keizer eens drie duizend bijzitten afdankte, werd Han-young tusschenpersoon 

 voor mevrouw Han, daar hij denzelfden naam had en huwde haar uit aan zijnen gou- 

 verneur Yu. 



Isa afloop der huwelijksplegtigheid namen zij elk uit hun koffertje een rood blad, 't welk 

 zij elkander wederzijds vertoonden. Yu zeide toen: //Was dat slechts een toeval? en is het 



