95 



niet eerder eene predestinatie geweest?" #Een schoon gedicht ," antwoordde Han, v is het stroo- 

 mendewater afgedaald , nadat ik tien jaren lang duistere gedachten in mijnen boezem opgestapeld 

 had. Heden echter zijn wij vrienden geworden, gelijk de feniks en zijn wijfje en wij weten 

 nu, dat het raode Had eene welwillende koppelaarster was." (Zie het boek: „ Dichtspreuken" {Chi-liotia). 



NOTA XXII. Bladz. 30, 48, 76. 



Yen-wang of Yen-lo-wang (sanscr. Jamaradscha) is de regter van de 5de regtbank in de Bud- 

 dhistische onderwereld, belast met het onderzoek der schuldige zielen, aan welke hij de 

 vergunning kan geven, om op aarde terug te keeren, om hunne zonden door een beter leven 

 uittewisschen. Hij wordt afgebeeld met een zwart gelaat, ter zijde twee honden (saramejan) 

 hebbende, de eene ,/CJama" (zwart) en de andere //cabala" (gevlekt). (Zie de You-li of be- 

 schrijving der onderwereldsche Buddhistische regtbanken en straffen). 



Hij heeft een boek, waarin na de geboorte van eenen mensch, alle voorvallen van zijn leven 

 opgeschreven worden, tot op het noodlottig oogenblik, dat hij met eene penseelstreek den naam 

 van den mensch doorhaalt, die dan op hetzelfde oogenblik sterft. 



Eensdaags wilde Yen-lo zijn boek, dat al oud was, weder inbinden, en draaide toen op de 

 gewone chinesche manier een touwtje van een reepje papier, waarmede hij den band van het 

 boek weder vasthechte. Toevallig echter , stond op dit papiertje de naam van eenen armen man , 

 Phang-tsou genaamd, die aldus buiten acht blijvende, bestemd scheen om eeuwig te blijven leven. 



Hij was reeds 800 jaren oud en had achter elkander reeds 72 vrouwen gehuwd, toen eene 

 onbescheidenheid zijn leven eindigde. Zijne 72ste vrouw, na haren dood in de onderwereld 

 afgedaald zijnde, wilde eens weten, waarom haar gemaal zoo lang leefde. Het schijnt, dat er 

 zelfs in de onderwereld geen geheim voor eene nieuwsgierige vrouw is. De zaak werd rucht- 

 baar, maar ongelukkig voor den eerlijken Phang, kwam Yen-lo het ook te hooren. Hij liet 

 zich toen het boek brengen, nam het papiertouwtje er uit en maakte met eene penseelstreek 

 een einde aan het aar ts vaderlijke leven van Phang. (La chine ouverte. pag. 251). 



NOTA XXIII. Bladz. 35, 49. 



Onder de regering van den keizer Youen-ti der Han-dynastie (48 — 32 v. Christ.), dreigde 

 een Khan der Hunnen eenen inval in China te doen, indien men hem niet Wang-tchao-kinn, 

 bijzit des keizers, tot vrouw gaf. Deze Wang-tchao-kiun was de dochter van eenen armen 

 landman en wegens hare schoonheid tot den rang van keizerlijke bijzit verheven. De Khan 

 was verliefd geworden, door dien hij een portret van haar gezien had. Het rijk was in eenen 

 zwakken toestand en men was dus gedwongen, deze vernederende vordering toe te staan en de Khan 

 haalde zijne bruid in triomf af. Maar te You-koan aan de oevers van de Saghalien, door de 

 Chinezen de zwarte-draken-rivier (Ou-loung-kiang) genaamd, w r elke de scheiding tusschen Tar- 

 tarye en China maakt, gekomen, drukte de ongelukkige princes snikkende hare geliefde guitaar 

 aan de borst en storte zich in die rivier, na nog eenen laatsten beker wijn aan de gedachte- 

 nis van haren keizerlijken gemaal geplengd te hebben. De bedroefde Khan rigte een prachtig 

 grafmaal naast de rivier voor haar op. 



