99 



hooge provinciale beambten op een eerefeest in het paleis van den Gouverneur onthaald; min- 

 dere ambtenaren bedienen hen en twee knapen fantastisch uitgedoscht, houden olijftakken boven 

 hunne hoofden. 



Dit feest heet Lou-ming-yen, Her ten- schreeuw -feest , omdat men zegt, dat de herten schreeu- 

 wen, wanneer er knappe lieden komen. 



Het Juweel-bosch-feest is eveneens een eerefeest, door den keizer gegeven. Men noemt het 

 aldus, omdat een gezelschap van zulke uitstekende geleerden, welbij een bosch van edelgesteen- 

 ten mag vergeleken worden. 



NOTA XXXVI. Bladz. 69. 



Tchoang-tsz, een der discipelen van den beroemden Lao-tsz, den stichter van de leer van 

 de Tao, wandelde eens in gedachten verzonken aan den voet van eenen berg, en kwam plotseling 

 midden onder eene menigte graven. Onder wijsgeerige overpeinzingen omtrent den dood, die 

 rijken en armen gelijk maakt, kwam hij aan een nieuw graf, waar naast eene jonge dame in 

 rouwkleeding zat met eenen witten waaijer in de hand, waarmede zij het graf waaijerde. Tchoano-- 

 tsz vroeg haar naar de reden dezer zonderlinge handeling, maar de dame gaf hem geen ant- 

 woord en liet slechts eenige tranen vallen, een bewijs, zooals de Avijsgeer dacht, dat zij door 

 schaamte verhinderd werd te spreken. Eindelijk echter zeide zij: „Yk. ben eene weduwe aan 

 het graf van haren man, die onlangs gestorven is. Hij hield zeer veel van mij en zeide mij 

 op zijn sterfbed: Geliefde gade, zoo gij ooit aan een tweede huwelijk gaat denken, zoo bezweer 

 ik u ten minste zoolang te wachten, totdat mijn graf droog is. — Maar daar het mij toeschijnt, 

 dat de aarde van dit nieuw gespitte graf niet spoedig droogen zal, zoo ben ik ze een beetje aan 

 't waaijeren, om ze spoediger droog te krijgen.'" 



De wijsgeer nam daarop ook eenen witten waaijer en maakte met eenen tooverslag de aarde 

 geheel en al droog. De weduwe bedankte hem zeer en vroeg hem den waaijer, waarmede hij 

 het graf zoo spoedig droog gemaakt had, als souvenir. 



(Zie: Bavis, China en de Chinezen.) De door Voltaire medegedeelde novelle Zadig ou Ia desünée , 

 bevat in het tweede hoofdstuk eene dergelijke episode. 



NOTA XXXVII. Bladz. 69. 



De dochter van Foung te Pho-hai (28° 30' Br. 113° 50' 30" L.), was gehuwd met den Boek- 

 censor Yin. Zij werden eens door roovers overvallen en gevangen genomen en daar zij de roo- 

 vers trachtte te ontsnappen, vermoordden zij haar. Yin stierf van droefheid daarover en drie 

 harer slavinnen, namen elkander bij de hand en sprongen in eene diepe put, waarin zij om- 

 kwamen. (Zie de Hó-pi.) 



NOTA XXXVIII. Bladz. 69. 



Wang-ying was een ambtenaar, belast met de volkstelling in het distrikt Koue (84° 52' 

 40" Br. 111° 14' 30" L. thans Young-yang). Hij stierf in zijne betrekking. Zijne familie v 

 arm en zijn eenig zoontje was nog een kind. Zijne vrouw, eene geborene Li, kwam met dil 



