101 



Hare moeder berispte haar steeds over hare preutschheid en vroeg haar, wien zij toch wel dacht 

 te trouwen, daar zij toch al dertig jaren oud was. Kwang antwoordde haar, dat zij niet trouwen 

 Avilde, dan met eenen braven man, zooals Liang-houng. 



Deze was ook nog niet getrouwd en toen hij hoorde, dat Kwang zoo deugdzaam was, vroeg 

 hij haar ten huwelijk. Toen zij echter op den huwelijksdag rijkelijk getooid in zijn huis ge- 

 komen was, nam Liang gedurende zeven dagen volstrekt geen notitie van haar. Kwang over 

 deze handelswijze verwonderd, knielde voor hem neder en zeide: „ Waarom bemoeit gij u niet 

 met mij?" 



Hij zeide toen, dat hij eene eenvoudig gekleede vrouw wilde hebben, die zijn huishouden 

 waarnemen kon en niet eene getooide modepop. 



Kwang antwoordde hem: //Ik ben aan eene eenvoudige kleeding gewend en heb mij alleen 

 fraai aangekleed, om u niet vertoornd te maken. Maar als gij er geen behagen in schept, 

 dan zal ik mij dadelijk ver Meeden." 



Zij trok daarop grove kleêren aan en Liang veranderde toen haren naam Kwang (helder), in 

 Té-yao (schitterende deugd). 



Hij trok daarop naar het gebergte Pa-ling, waar zij met landbouwen en weven den kost 

 verdienden. 



Naderhand bragt hij ze te Hoeï-ki, waar hij zich als rijststamper verhuurde. 



Alhoewel Liang nu maar een dagloon er was, zoo bood zij hem toch het blad met de etens- 

 schalen, op de opgehevene handen, gelijk met hare wenkbraauwen aan, daar zij haren rnan 

 niet resrt durfde aan te zien. 



Zij gedroeg zich altijd behoorlijk en droeg haren man, niettegenstaande zijne armoede, de 

 grootste achting toe. 



(Zie de Lié-niu-tchouen. (Verhalen van deugdzame vrouwen). 





