de bloemenmeisjea verleend, maar zij kunnen ongehinderd haar beroep uitoefenen. In hare klee- 

 ding verschillen zij ook niet van de fatsoenlijke vrouwen, en oningewijden kunnen de vrouw 

 van goeden huize niet van eene ligtekooi onderscheiden. In liet openbaar vertoonen zij zich 

 ook zeer bescheiden en ingetogen, zoodat men alleen door een langdurig verblijf in China, aan 

 een zeker onbestemd iets in houding en kleeding, in staat is haar te kunnen onderscheiden. 

 Ook is de betrekking voor haar geene blijvend vernederende, want zij kan door eenen fatsoen- 

 lijken man tot bijzit genomen worden, als wanneer zij wederom in hare eer hersteld is. 



Deze herstelling noemt men isoeng Hang C), ,/het goede volgen." 



De huizen der ontucht zijn aan geene plaatsen gebonden. Overal ziet men ze, op de fraaiste 

 en luchtigste plaatsen, hunne blaauw geverwde jaloezijen vertoonen, en op de rivieren zijn het de 

 drijvende huizen der ontucht, de bloemenboofen } welke de oevers en de daaraan staande huizen 

 maskeren. 



Toch hebben zij juist het meest van de afpersingen der mandarijnen te lijden, en bij het ge- 

 ringste vermoeden, dat er slecht volk in die huizen verborgen is, worden de bewoners er meè- 

 doogenloos uitgejaagd. Nu echter zijn deze huizen eene bron van welvaart voor de veile ambte- 

 naren, welke China regeren; want, hoewel er geene directe belasting van geheven wordt, zoo 

 nemen toch de mandarijnen de eerste gelegenheid de beste te baat, om aan de waarden dier 

 huizen groote sommen gelds aftepersen. 



De tegenwoordige toestand der prostitutie in China is afgrijselijk. Alhoewel de criminele 

 wetten aan de Chinesche ambtenaren en hunne zonen, op straffe van 60 bamboeslagen, ver- 

 bieden om de huizen der ontucht te bezoeken, zoo is het toch eene niets minder dan gewone 

 zaak, om juist hen de avonden in de bloemenbooten te zien doorbrengen. 



De kooplieden en andere particulieren, in een woord allen, die het maar betalen kunnen, 

 volgen dit voorbeeld. Openlijk en schaamteloos begeven zij zich, uitgedoscht in hunne fraaiste 

 kleederen, en wel met daglicht naar die plaatsen. 



De gemeenzaamheid met onzedelijkheid is daardoor zoo algemeen geworden, dat vaders zich 

 niet schamen in tegenwoordigheid hunner kinderen de laagste en ontuchtigste gesprekken Ie 

 houden. Die invloed op hen is dan ook infaam. De Chinesche jongens van zeven en acht jaar 

 spreken met de grootste wereldwijsheid over de- dierlijkste dingen en de vuigste scheldwoorden 

 zijn op hunne lippen bestorven. Met de jaren groeit de minachting voor de vrouw; want, 

 daar de strenge huiswetten het verkeer tusschen beide sexen zoo goed als onmogelijk maken, 

 ziet de Chinesche jongeling niets anders dan de laagste soort vrouwen om zich heen. Voor 

 hem wordt zij dus niets anders dan eene zaak, een handelsartikel, een voorwerp alleen dien- 

 stig tot instandhouding van het geslacht, of ter bevrediging van zijnen hartstogt. 



In vergelijk met de mannelijke bevolking, is de zedelijkheid der vrouwelijke sexe zeer groot. 



o # 



