17 



oogen der Chinezen geene verleidingen, want het geheime huwelijk heeft in de oogen der be- 

 trokkenen dezelfde waarde als het openlijke; en zij die zonder voldoende redenen een meisje, waar- 

 mede zij door een geheim huwelijk vereenigd waren, verlaten, worden dikwerf door de Ma- 

 gistraten ter dood veroordeeld, terwijl de priesters hen met zware straffen in de hel daarvoor 

 bedreigen . 



Overspel is menigvuldiger, vooral in den tegen woordigen tijd. De gelegenheid daarvoor is ech- 

 ter moeijelijk door de strenge afzondering van de andere sexe. 



Meestal zoeken zulke vrouwen haren troost bij de priesters, onder voorwendsel van Bede- 

 vaartgangen ter verkrijging van nakomelingschap. Tot staving van deze op ondervinding ge- 

 gronde bewering, zullen wij echter nog uit de Chinesche geschiedenis een feit aanhalen , 't welk 

 de pleging van deze ondeugd duidelijk bewijst. De hieronder volgende geschiedenis vindt men 

 in het negende deel van den Wijsïieidsbuidel Q) vermeld. 



/,In het canton Yoeng-schun ( 2 ), Arrondissement Nan-ning ( 3 ), in de provincie Koeang-si, 

 // staat het klooster De kostbare waterlelie. ( 4 ) Dit klooster bevatte eene hal genaamd Be kinderen 

 v en kleinkinderen hal, waaraan weerszijden eene rij cellen waren. De overlevering luidde, dat zoo 

 „men daar om nakomelingsschap kwam bidden, deze gebeden verhoord werden. De geschen- 

 z/ken echter, welke de biddenden moesten geven, waren zeer aanzienlijk, en de vrouwen, die 

 „daar om nakomelingschap kwamen bidden, moesten in de kracht der jaren" en zonder ziekten 

 z/zijn. Vooraf moesten zij vasten en zich onthouden; en, zoo de wigchelblokken gunstig vielen, 

 „ stond men hen toe in het klooster te overnachten. Sommige dier vrouwen zeiden dat zij 

 „gedroomd hadden dat Budha haar bezwangerd had; anderen, dat het een Arhan ( s ) (een der 18 

 /, discipelen van Budha) geweest was, terwijl weder anderen er zich in het geheel niet over uitlie- 

 z/ten. Eenige kwamen niet meer terug, nadat zij er eenen nacht in hadden doorgebragt, ter- 

 ,/wijl andere er herhaaldelijk heen gingen en slapen bleven. Daar de stille cellen zorgvuldig- 

 ,/lijk gesloten werden, en de echtgenooten en zonen voor de deur bleven waken, zoo geloof- 

 „den de meesten alle deze dingen. Een Pokkiënees, genaamd Wang-tan, werd cantonregter. 

 „Hij wantrouwde deze geschiedenis, en liet twee schoon aangekleede ligtekooijen naar dien 

 // tempel gaan, nadat hij ze de volgende instructie gegeven had: zoo er des nachts iemand bij 

 „u komt, zoo moet gij hem niet weerstreven, maar met roode of zwarte inkt zijne kruin 

 ,z ongemerkt besmeeren. 



„Den volgenden morgen, bij het krieken van den dag, posteerde hij een detachement soldaten 

 „buiten den tempel en hij zelve ging den tempel in om inspectie te houden. Alle priesters 

 „kwamen hem overhaast ontvangen. Hij vond ongeveer een honderdtal personen; de regter liet 

 „hen allen de mutsen afnemen en zag toen, dat er twee met roode en zwarte voorhoofden wa- 



C) 3® JÊ eene Chinesche verzameling van „Causes celèbies" voor regfcrlijke ambtenaren. 



( z > % W- ffl (3 > * w 



