23 



peanen, indien zij zich aan deze noodlottige gewoonte over geven — zoeken wij dus ook , 

 gevolgen bij de Chinezen in dezelfde oorsaken. 



Het is geen ongewoon verschijnsel om in Fokiën jongelieden van twintig of vijf-en-twintig 

 jaar te zien, die reeds totaal uitgeput zijn, en aan eene voortdurende spermatorée lijden. 

 Zoodanig is de toestand der provincie Fokiën. Werpen wij thans nog eenen blik op de Noor- 

 delijke provinciën, voor zoo ver die aan Europeanen bekend zijn, en haasten wij ons deze too- 

 neelen der ontucht zoo spoedig mogelijk te verlaten en onze taak te beëindigen. 



In die provinciën heeft de tegennatuurlijke ontucht haar toppunt bereikt. De laatste Anglo- 

 Frankische expeditie heeft daar eenen toestand gevonden, zoo onzedelijk en ontzenuwend, dat het 

 geen wonder meer baren kan, dat de ontzettende legermassa's , welke China te velde voerde, 

 voor eene hand vol Europeanen als kaf vervlogen zijn. 



Zagen wij in Canton, dat die ontucht niet bedreven wordt, dan alleen door de ambtenaren, 

 die het bij hunne voortdurende verplaatsingen gemakkelijker vinden, zich door jongens dan door 

 vrouwen te doen volgen, en dat zij aldaar verfoeid wordt; vonden wij, in de provincie Fokiën, 

 de amasü als hnisslaven, zoo zien wij nu in Peking die individuen als eene geregelde en open- 

 bare klasse verschijnen. Daar vonden de Engelsche en Fransche troepen geheele instituten, 

 waar knapen van 11 tot 12 jaren voor de mannelijke prostitutie worden opgevoed. 



Als meisjes worden zij daar gekleed, en in alle vrouwelijke coquetteriën onderwezen. Vroeg- 

 tijdig gedebaucheerd, zijn deze wezens op 14 en 15jarigen leeftijd ontmand, ongelukkige halfslach- 

 tige schepselen, noch man noch vrouw. Worden zij op lateren leeftijd in die gebouwen opge- 

 nomen, zoo worden zij eerst totaal geeunuchiseerd. 



Zijn zij niet in geregelde huizen opgesloten, zoo vindt men ze, even als in Rome, bij de 

 barbiers (tonsores). Daar wordt de kalant, nadat hij geschoren is, door eene schaar kleine 

 knapen omringd, van welke men met Douza, eenen commentator van Petronius, zeggen kan 

 „Quorum frequenti opera, non in tondenda barba, pilisque vellendis modo, aut barba rasitanda > 

 sed vero et py glacis sacris clnaediee , ne nefarie dicam , de nocte admiuistrandis utebantur." (i) 



De Pekino--chinezen schamen zich niet zich met hunne catamieten in het openbaar te vertoo- 

 nen, en in de theaters ziet men daar de gegoede Chinezen met hunne amasü achter zich zitten. 

 De dierlijke orgiën welke aldaar gevierd worden, vinden alleen hare wedergade m die dei 

 oude romeinsche geschiedenis. Het komt ons niet onbelangrijk voor hier het oordeel van 

 Barrow, omtrent die ontucht onder de Chinezen, bij te voegen. Hij zegl in zijne reizen: 

 „Het bedrijf van deze gevloekte en onnatuurlijke daad gaat met zoo weinig gevoel van 

 „schaamte verzeld, dat verscheidene eerste Officiers van Staat geene zwarigheid maakten zul, 

 „daar aan schuldig te erkennen. Ieder van die Officiers hadden altijd een' zoogenaamden pijpedragei 

 „bij zich, het geen gemeenlijk een welgemaakte jongen was, van veertien tot achttien jaren, die 

 „ ongemeen wel gekleed was. Ons die jongens aanwijzende deden zij het met teekens en 

 „baarden, die niet moeilijk waren om begrepen te worden. De twee Mahometanen, die, gelijk 



(i) P. Dufour, Histoire de la Prostitution, ï. I, p. 351. 



