de Preanger Regent/thappen 27 
elder3 eene fchadelijke eigenfchap fchijnen te 
bezieten. Men vinde aldaar altijd vele over- 
blijffelen van dieren, die klaarblijkelijk , het 
zij door gebruik van het water, het zij door 
inademing de ar uic dén grond opkomende dam- 
pen, gedood zijn. Zels grootere dieren blij 
ven daarvan niet verfchoond. Zonderling is 
het ook, dat de beenderen van het aldaar ge- 
doode gedierte fpoedig verdwijnen, terwijl 
de zachtere deelen en bekleedfelen nog lang 
overig blijven. 
Doch vertoonen zich op dit gebergte zoo 
vele blijken van ontbinding en verwoesting, 
door het vuur veroorzaakt, herzelve levert 
niet minder een treffend woorbeeld op van 
groote vruchtbaarheid, weelderigen groei, en 
van eene groote verfcheidenheid van voort- 
brengfelen, zoo dieren als gewasfen, Het be- 
hoort thans be paaldelijk tot hee oogmerk dee 
zer verhandeling, nog in het kort. nategaan , 
in hoe verre de afwisteling en verfcheidenheid 
dier bewerktuisde lichamen mer de ver- 
fchillende hoogte van het gebergte in verband 
ftaat. 
Het behoort niet tot deze befchouwing, dat 
wij blijven ftilftaan bij de voortbrengfelen 
van lagere, later onrtftane gronden langs hee 
zeeïtrand, noch bij die van “het reeds heoger 
heuvelachtig land, heewelk het voorgebergte 
van den meer verhevenen Bafalt- bodem uit- 
maakt, en of enkel uit eene losfe of, meer of 
min digte aarde beftaac, of cene zeer ge- 
jengde rotsfoort of kalkfteen tot grondflag 
beeft Wij betreden dadelijk de natuurlijke 
bosfchen, die den voet van het as Te 
berge 
