de Geffeldheid der Bergen in 
aan deze Laurierbosfchen eigen, zoo wel de- 
genen, die in den grond gcoeijen, bij voor- 
beeld, Limodorum, Orchis, Malaxîis, als ook 
dezulke, die alleen op de boomen huisvesten 3 
Cyarbidium en Dendrobium zijn vooral de ge- 
flachten dezer familie, die een groot aantal 
foorten aan deze plaacfen opleveren. 
Eindelijk, wanneer al hooger ook de laurier- 
bosfchen ophouden, de toppen der bergen zich 
al meer vernaauwen, de lucht ijler wordt, he: 
gewas zich onderling niet meer befchutten 
kan, de meerdere helling van den grond eene 
diepe losfe planten-aarde niet kan terughouden, 
op eene hoogte van nagenoeg 7ooo of meer 
voeten, begint ook het houtgewas al meer 
van gedaante te veranderen, kleiner en kreu- 
pelachtig te worden, deszelfs ftammen zijn 
met mosgewas overdekt, lange baarden van 
haarmos ( Usnea), hangen van deszelfs take 
ken naar beneden, alle gewasfen vertoonen 
geheel andere vormen, dan men -gewoon is 
in de laagte te aanfchouwen, en het geheel 
herinnert ons aan het Alpisch geberste van 
het koudere noorden; kromme ftammen en 
takken, kleine, lijve, drooge bladen kenfchete 
fen hier het geboomte en ftruikgewas. 
Het is“vooral de familie der heideplanten 
(Ericae), bepaaldelijk degeflachten Andramer 
da, Vaccinium, Clethra, die de meeste gee 
wasfen aan deze uiterfte, nog begroeide top- 
pen opleveren, en met welken zich nog het 
fraaije Rhododendrum retufwm, een Lepto- 
fbermum, op den Gedé en Salak, en elders 
eene Mfyrica gezellen. Deze gewasfen, uit 
gezouderd Vaccinium ferratum, het welk 
‘ aan 
