de Preanger Regentfchappen. 33 
zan onze Veenbesfen (WV. Oxycoccos\ doet den- 
ken, zijn meestal nog boomgewas, hete 
welk zich door zeer vast, zwaar hout doet kene 
nen. Het geflacht der vijgen levert eene zone 
derlinge uitzondering op in eene zijner talrijs 
ke foorten (de Ficus heterophylla, een heester 
met gedeeltelijk zeer ftompe, gedeeltelijk fpitfe 
bladen), zijnde deze namelijk de eenige, die 
zich tot de hoogfte toppen der bergen opheft. 
Tusfchen deze boomen en heesters groeijen 
ook nog andere lagere gewasfen en kruiden, 
die alle meer met die der noordelijke Hora 
van Europa, dan met die der lager gelegene 
landen van Indie overeenkomftig zijn. Op en 
rordom den top -van den Gedé en dus op 
ruim gooo voeten hoogte groeit veelvuldig 
eene Kamperfoelie met gele bloemen (Lonie 
cera), een Hypericum Chet Japanfche H. pa« 
tulum zeer nabij komende), eene Bellis op 
Steng, een heesterachtig, wit Graphalium, eene 
Valeriana, door Hardwicke ( Afiact. Rec. VI, 
350) befchreven, een Ranunculus , eene Swere 
tia, eene kleine Gertiana in de lava-asch, 
die de valei tusfchen de beide toppen van den 
Gedé opvult, enz., alle planten - vormen, die 
men niet ligt in Indie, op eene breedte van 
zes graden, zoude verwachten. 
Doch hoewel wij in alle deze gewasfen 
de vormen, aan de kou-ere of gematigde luckt- 
ftreken meer bijzonder eigen , ontwaren, zijn 
dezelve toch alle foortelijk van de bekende 
gewasfen onderfcheiden.. De Arvptogamt- 
fche gewasfen alleen maken in dezen ecne 
uitzondering; vele van dezelve verfchillen in 
niets van de Europifche. Op den Parocha 
C over 
