"4 Be thriiving van de Hoofdplaats 
zoo als zulks recds van liewerlede het geval is 
geworden. Welk een zegen dus voor dit volk, 
dat zij onder her beftuur van het Nederland. 
fche Gouvernement zijn gebragt! en hoce 
zeer zeker fchrijver elders moge zeggen, dag 
wij in het oog der Javanen geene Engelen zijn, 
zoo is het eene waarachtige waarheid, dat wij 
een zegen voor dit land en volk zijn, en zulks 
door hen ook wordt erkend, Maar laten 
wij terugkeeren tot de hoofdplaats Palembang, 
Bektarcì- Wij hebben nu gezien, haedanig de (tanden 
ke roelen der ingezetenen verdeeld zijn ; het zal wel niet 
laats, door noodig zijn te betoogen, dat de in gunst zijnde 
afsen … Priaijs, Mantries of mindere klasfen, zich nier 
weinig laten voorftaan op den rang, dien zij 
boven anderen hebben; dat zij daar van zoo 
dikwerf mogelijk misbruik maken, en dat in 
eenc maacfchappij, alwaar geen ander regt bee 
ftaat, dan willekeur en vooroordelen, de meere 
derheid. der ingezetenen zeer ongelukkig of als 
thans zeer onderdrakt moet zijn. Wij vroee 
gen eens aan eenen fchranderen Chinees, hoe 
toch zijne natie inde hoofdplaats van Palembang, 
bloorgefteld aan allerlei baldadigheden en wil- 
dekeurige behandelingen, het konde uithouden” 
9,0! zeide hij, de Chinezen zijn flim; als zij 
a> verongelijkt worden, brengen zij gefchenken 
„aan hoogere gunftelingen, en die bewerken dan, 
9 dat de zaak herfteld wordt.” En inderdaad, de 
jverzucht, welke tusfchen de voorname, en zoe 
trapsgewijze, tusfchen de minder aanzienlijke flans 
den heerschte, was nog het cenige behoede 
middel tegen algemeene mishandelingen; maar 
wee den man, die of voorfpraak of gunften 
bs. eenen Groote moest verzoeken togen 
He 
