van Palembang, 2) 
kan worden nagemaakt} en let men op de cae 
volmaaktheid hunner gereedfchappen, dan ftaar 
men inderdaad verbaasd, hoe het mogelijk is 
dat zij zulke werken kunnen voortbrengen. 
Maar dit ftrekt ook tot bewijs van hun vernui, 
fchranderheid en geduld, ‘Tot welk eene vole: 
maakcheid zuilen zij het niet brengen, aïs 
zij eens kennis krijgen van de Europcaanfche 
iaftrumenten en gereedfchappen om te werken ! 
Onder alle klasfen van inwoners vindt men 
handwerkers of kunftenaars. Zekere Pangherang 
verftaat zelfs het repareren van zakuurwerkens 
en van de armoedige visfchers, welke -in de Il 
Herang (*) wonen, zijn doorgaans eenige te 
Palembang bij den Vorst of Djenang, om de 
kechten (koppen) vandilisfen, welke van visch= 
been gemaakt worden, te fatfoeneren, en met 
loemwerk uitge fnijden, zoo fijnen zuiver, dat 
het elks verwondering naar zich trekt. 
De vrouwen zijn niet minder vernuftig in vrouwelijke 
handwerken. De beste zijden en met goud. Handwerken. 
draad doorweefde kleedjes worden alhier ge- 
maakt en overal verzonden. Zij borduren 
voortreffelijk, maken allerlei vrouwelijke hanc« 
werken na, en fchilderen op zijden en karoc- 
nen ftofen allerlei gouden figuren en bloemen, 
welke zij vooraf teekenen. Van deze zijde zijn 
dus de Palembangers inderdaad te bewonderen. 
Maar leterkundigen vindt men onder hen niet ; Letterkunde, 
zelfs zijn zij hierin bij de Javamen ten achteren. 
Er zijn geene fcholen voor openbaar onderwijs, 
Een enkele Palembanger is bekend met eenige 
gedeelten uit de gefchiedenis ; maar er wordtniee 
mand gevonden, zoo als er op Java zijn, die den: 
naam. 

pn 
€” ) De laagstgelegene plaatfen, 
