van Palembang, | 89 
ders dan om den Vorst en zijne gunftelingen 
te verrijken, hun een wellustig leven te bezorgen, 
en hunnen ‘hoogmoed en wreedheid te voeden, 
Aan deze’ weinigen wordt dus, zoo wel het 
maatfchappelijk “belang, als de zedelijkheid 
van cen geheel volk opgeofferd, Wie durft 
nu nog een befchaafd Gouvernement befchuls 
digen, als het zoo veel invloed in zulke regerins 
gen tracht te verkrijgen, dat dit kwaad ger 
weerd worde? Wie zal nog durven ftaande hous 
den, dat de inrigtingen van zulk een beftuur 
moeten worden onderhouden? Wij zullen hier 
onder zien , hoe ongefchikt, en ondoels 
matig zij warenz-en hoe weinig begrip deze 
et gehad hebben van finan- 
ciële bepalingen, waardoor zij hunne fchatkise 
konden verrijken, en de algemeene welvaart 
bevorderen. Integendeel, zij zijn nog zoo bij 
fter onkundig, dat juist die inrigtingen de ftrek- 
king hadden, om de bronnen van hunne ins 
komften op te droogen; En flaan wij het oog 
op alle de vorften in dezen Archipel, dan zijn 
en zij en hun volk arm. Men werpe mij 
niet tegen, dat Muchmoed Badar Oe Dien rijk 
was. Hij, ja! was rijk; maar waardoor? 
door de groote fommen, welke hij jaarlijks 
uit de tinmijnen van Banka trok. Bs nu dat 
middel ophondt, is de ftaat, en zijn allen , zoo- 
wel voornamen als geringen, arm. Het ge- 
heele Rijk van Palembang brengt tegenwoors 
dig niet zoo veel op, dat het Hof en de Priaijs, 
welke daarop aanfpraak mogen maken, kunnen 
beftaan. Ziedaar de uitwerkfelen van het ftaat- 
kundig financieel ftelfel van een Aziatisch Vorst 
in dezen Archipel! 
| F5 Wij 
