108 __ Befchrijving van de Hoofdplaats 
bunnen toefland of welvaart inmer te kunnen 
hopen. 
Uit de befchrijving, wat de Vorst was, hoe 
hij zijn hof en ambtenaren behandelde, is hee 
liet nacegaan, dat wiemand, zelfs de hoogfte 
Priaijs niet, wenschens dat dit ontembaar Se 
zag worde herfteld. Zij zijn thans ten minfte 
verzekerd, dat zij, in engenade vervallende, 
niet hun beflgan, hun vermogen, vrouw en 
kinderen zullen verliezen, en naar Blida wore 
gen gebannen (*); dat aan hunne vrienden en 
magen niet verboden zal worden met hen brief- 
wisfeling te houden, of hun eenige verkwikking te 
magen toezenden: ; En zij zijn bevei d van alle à ans 
dere en mindere willekeurige kwellingen. | 
Uit de befchouwing van het karakter der ine 
geze etenen en de wijze, waarop zij beftuurd 
zijn geworden , is lige afteleiden, dat onder de 
nieuwe omftandigheden ‚ waarin zij gebragt zijn, 
na 18e1, er veel overleg en vastheid van kee 
rakter toe behoort, om voortekomen, dat zij 
niet tot uiterften overflaan; en zeker zoude 
daarvan meer te vreezen zijn, als niet deze 
bevolking, zoo als door dezen geheelen Archipel 
(mer uitzondering van enkele ftaten, als met 
name Boegis), een week en lijdelijk karakter 
had, waardoor zij zich veel fchikken en laten 
welgevallen, vertrouwende op een goed gevolg, 
althans fteeds beter, dan het gene onder hun 
eigen beftuur te hopen was; zoodat men , met 
verftand en overleg handelende, met vrucht op 
het 
meen en eee eeen 
C*) Naar deze plaats verzond de Varst paraasn, die ig on= 
genade vervallen waren, : 
