112 _ Befchrijving van de Hoofdplaats 
noch zelfs lust; of den moed had; om zijù 
paleis; maar nog veel minder, om zijnen Misfigief 
en de graven zijner voorvaderen te laten vers 
zorgen. Ziedaar dan een Aziatisch Vorst met 
alle zijne fchatten en al zijne grootheid! 
Hoe menig dwaas droomde van het geluk van 
een ferail, fchatten en magt! Nu wij de- 
zelve kennen, weren wij ook, hoe vele ram- 
pen daaraan verbonden zijn. Maar wij zien 
dan ook in Mechmoed Badar Oe Dien den 
mensch, zoo als hij zieh overal doet kennen; 
misdaden maken hem diep rampzalig. Geene 
fchatten , geeh aanzien ; geene onbepaalde 
magt, konden de wroeging van het gewe- 
ten flillen van dezen dwingeland; en eindelijk 
ftortte hij in zijn onherftelbaar verderf; waarin 
hij, nog op het fort Oranje gevangen ziten- 
de; zijn halftarrig en goddeloos karakter niet 
veranderde. Maar laten wij van dit affchu- 
welijk wezen onze aandacht vestigen op zij- 
ne hoofdplaats, alwaar geene minder ftof tot 
treurige gewaarwordingen ons omringen. Al- 
le gebouwen en huizen, van den eerften Prizij 
af tot de kleine hut van den fchamelen ar- 
beider toe, zijn vervallen, verwaarloosd, en 
hebben het treurig voorkomen van cenen ake- 
ligen ondergang, zoo alsmede de kaaijen, 
trappen, bruggen en wegen. De mecfte der 
ingezetenen van den hoogten fland tot de laag- 
fte klasfe is arm. De Priaijs, die geene Fr 
ftricten of dorpen hebben, verkoopen de er- 
fenisfen van hunne ouders, leven daarvan, en 
verarmen dagelijks. Zij bezien het overleg 
niet, of liever zijn zoo onverfchillig, dat zij 
niet eens bedenken, als zij het goud, de ju- 
wee- 
