van Palembang. 118 
weelen, en andere zaken van waarde, te zag 
men op eenmaal verkochten, daarvan eene 
fom zoude kunnen komen, groot genoeg om 
handel te drijven, waarvan zij zich zouden 
kunnen onderhouden. De andere ftanden be- 
ginnen, door het vertier, hetwelk de groote 
Milfraive bezetting en de handel geven, zich 
wat te herfellen;, en van hen zijn de eerfte 
zigtbare blijken van welvaart te verwachten, 
Van waar deze armoedige toeftand in een land, 
waarvan de Vorst fchacrijk was, hetwelk kan 
geacht worden den veerde grond der 
aarde te bevacten, en alwaar de middelen van 
vervoer over water zoo gemakkelijk zijn, en 
de uitvoer van koopwaren naar buiten door 
geene ongemakken worde belemmerd? De Vor- 
{ten zijn rijk geworden door de tinmijnen van 
Banka en de peper uit hun cigen Rijk. In vroe- 
gere tijden hebben daarin verfcheidene Priaijg 
gedeeld; en over het algemeen hadden vele 
ingezetenen een ruim beftaan door Banka, 
Toen Banka verloren ging, en de aankweeking 
‘van peper vernietigd werd, waren ook de 
bronnen opzedroogd, waaruit zoo veel voor 
deel getrokken was. De inrigting, in het bin- 
nenfte gedeelte van heet Rijk van Palembang 
gemaakt, en de misbruiken van gezag door 
de Dienangs, konden geene andere uitwerkfe- 
len hebben, dan wij nu ondervinden, namelijk, 
geen landbouw, geene nijverheid, een alge 
meene ftaat van ellende , waaruic luiheid en on- 
verfchilligheid moesten volgen; en zoo moest, 
toen de beide hoofdbronnen van welvaart opge= 
droogd waren, van lieverlede de hoofdplaats 
vervallen ; waarbij men dan nog voegen moet 
H een 
